ฟู่หยุนเช่อเปลี่ยนรองเท้าเดินเข้าไป ยังไม่ทันได้จัดของในถุงช้อปปิ้งให้เรียบร้อย
เขามองหน้าเสิ่นถิงด้วยท่าทางเหนือกว่า แล้วขมวดคิ้วถาม "ถูกไล่ออกเหรอ?"
เสิ่นถิงส่ายหน้า พูดเสียงอึ้มอัด "เปล่า"
"แล้วทำไมไม่มีความสุข?" ฟู่หยุนเช่อเดินมานั่งข้างเธอ
เสิ่นถิงกอดเข่าพูด "ไม่ได้ไม่มีความสุข แค่เหนื่อยนิดหน่อย"
ชายหนุ่มค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อสูท เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวและกล้ามเนื้อแน่นกระชับที่ถูกเสื้อเชิ้ตร่าง
ตอนถอดเสื้อคลุม เขาหยิบกล่องกำมะหยี่ออกมาจากกระเป๋าด้านใน ยื่นให้เสิ่นถิง "ของคุณ"
เสิ่นถิงงง "ของฉันอะไร?"
"คุณยายบอกว่าเธอทำงานหนักช่วงนี้ เลยสั่งสร้อยคอจากต่างประเทศให้เธอ คืนนี้เธอยังโทรไปหาเฉินอี๋เป็นพิเศษให้ไปเอามาให้"