ตอนที่ 48 นายเฝ้าศพ
ก่อนหน้านี้พยายามต่อเนื่องมาหลายรอบก็ยังทะลวงขีดจำกัดไม่ได้ แต่ครั้งนี้กลับทะลวงขึ้นไปถึง 212 ในคราวเดียว
ระดับ S!
เมื่อเห็นคำว่า “อันตรายอย่างยิ่ง” เฉินชิงก็ยินดีอย่างยิ่ง
เขาคำนวณค่าไอผีอย่างละเอียด
วิญญาณจมน้ำ 100
ผีเด็กเล็ก 92
นักบู๊ 82 เดิมทีเกือบจะถึงขั้นเก้าแล้ว แต่ถูกจงขุยตบฉาดเดียวจนลดลงไปหนึ่งขั้น แถมครั้งก่อนยังอยู่ที่ 81 ดูเหมือนจะมีขึ้นลงเล็กน้อย
ผีแขวนคอ 72
ผีทหาร 61
รวมกับตัวไร้ประโยชน์อีกเจ็ดตน จำนวนทั้งหมดก็แทบจะเป็นสองเท่าของจงขุย
ถ้าผีทั้ง 12 ตนมีค่าไอผีถึง 100 ทั้งหมด จงขุยจะไปถึงระดับ SS ได้หรือไม่? แล้ว SSS ล่ะ?
แค่คิดก็แทบไม่กล้าจินตนาการแล้ว!
“ลูกแก้วผี! เอาลูกแก้วผีมาให้ข้า!”
จงขุยร้องเรียกอีกครั้ง
พลังเพิ่มขึ้นมากมาย แต่รูปลักษณ์และสีหน้าก็ยังทำตามใจตัวเองเหมือนเดิม สบายอกสบายใจไม่สนใคร
เฉินชิงมองรองเท้าแตะทองคำของมัน แล้วครุ่นคิดอยู่ในใจ
รองเท้าแตะทองคำคู่นี้เกิดจากจินปู้ฮว่านในห้องสวีตประธานาธิบดี
ถึงกับตื่นรู้ขึ้นมาได้!
“ถอดออกมาให้ข้าดูหน่อย……”
จงขุยถอยหลังไปสองก้าวทันที “ของข้า!”
“ข้ารู้ว่าเป็นของเจ้า ถอดออกมาก่อน……”
“ของข้า!” จงขุยย้ำอีกครั้ง
เฉินชิงโกรธจนเขี้ยวแทบหัก
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงทองคำเนื้อกายของหลี่ป่าขึ้นมา……
เพียงขยับความคิด ศพทองคำของหลี่ป่าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ท่าทางเหมือนตอนที่เก็บเข้าไปทุกประการ
เพียงแต่แขนทั้งสองข้างขาดตั้งแต่โคน
เมื่อไอผีซึมซาบเข้าไป ศพทองคำกลับขยับได้!
มันอาจคิดจะลุกขึ้นยืน แต่ไม่มีมือทั้งสองข้าง จึงกลิ้งเกลือกดิ้นรนอยู่บนพื้นพักหนึ่ง กว่าจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนได้
ดวงตาทั้งสองข้างเหม่อลอย ยืนนิ่งไม่ไหวติง
“นี่……”
เฉินชิงถึงกับมึนงง!
หรือว่าทองคำที่เกิดจากจินปู้ฮว่านจะตื่นรู้ได้ทั้งหมด?
ถ้าอย่างนั้นเป็ดทองคำที่เขาขายไปก่อนหน้านี้ก็ขาดทุนยับเยินน่ะสิ?
“ทองคำเนื้อกาย! ว้าว! ทองคำเนื้อกายร่างใหญ่ขนาดนี้!” จงขุยตาเป็นประกาย เดินเข้ามาสองสามก้าว ใช้มือซ้ายคลำบ้าง มือขวาคลำบ้าง