เย่หานรับการโจมตีสุดยอดของพวกเขาทั้งสามไปเต็ม ๆ ต่อให้ไม่ตาย ก็ควรจะบาดเจ็บสาหัส
ใครจะคาดคิดว่าในสถานการณ์เช่นนี้ เย่หานจะสามารถประคองทุกสิ่งของตนไว้ไม่ให้พังทลายในชั่วพริบตา และยังระเบิดพลังโต้กลับอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ออกมาได้?
โจมตีเดียว ล้างฟ้าดิน!
ทั่วทั้งฟากฟ้า พลังมหาศาลอันยากจินตนาการพลุ่งพล่าน
เพียงชั่วพริบตา ฟ้าดินเปลี่ยนสี วายุคลั่งเคลื่อนคลา
วังวนพลังปราณน่าสะพรึงปรากฏขึ้น พร้อมกับทวนมังกรจักรพรรดิพุ่งทะยานสวนฟ้า กวาดพายุคลั่งแห่งฟ้าดินขึ้น ราวกับจะกลืนกินและบดขยี้ทุกสิ่งในโลก
ห้วงอวกาศแตกสลาย ฟ้าดินถูกฉีกทลาย!
โลกน้ำแข็งถูกเย่หานระเบิดกลายเป็นความว่างเปล่าในชั่วพริบตา แม้แต่วรยันต์อัคคีเย็นที่เสวี่ยฉิวเต้าปล่อยออกมาก็ถูกทะลวงในชั่วขณะ
ทุกอย่าง เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา
ไม่มีใครคาดคิดล่วงหน้า
ในเวลาเดียวกับที่วรยันต์อัคคีเย็นถูกทะลวง ก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนสุดชีวิตของหยางซวีกงจื่อ
ร่างของเขาหนีไม่ทัน ถูกทวนมังกรจักรพรรดิแทงทะลุเอว
โลหิตแดงฉานกระเซ็นบนบันไดสวรรค์ พลังอำมหิตและพลังกร่อนกินแผ่ซ่านไปตามร่างกระดูกของหยางซวีกงจื่อ ทำลายล้างทุกสิ่งของคนผู้นี้อย่างต่อเนื่อง
หยางซวีกงจื่อถูกกระแทกกระเด็นไปหลายร้อยเมตร เกือบร่วงจากบันไดสวรรค์
ท่ามกลางสายตาหวาดผวานับไม่ถ้วน เย่หานก้าวถีบอากาศทะยานขึ้น ถือทวนมังกรจักรพรรดิ เกล็ดมังกรแท้ปกคลุมร่าง มองลงมายังบันไดสวรรค์ ราวกับราชันมนุษย์ผู้ยิ่งใหญ่ประจักษ์ภพ
“ใต้จักรพรรดียุทธ์ ข้าไร้พ่าย แค่พวกเจ้าสามคน ร่วมมือกันแล้วจะเป็นเช่นไร?”