"ต่อสู้ระยะประชิด?"
เย่หานมองเจตนาของหวังหรงออก ก็ยินดีทันใด ดวงตาฉายแววเยือกเย็น
นี่มันรนหาที่ตายชัด ๆ!
หวังหรงคนนี้ เมื่อครู่ถูกหมัดที่คาดไม่ถึงของเขาซัดกระแทกหัวไหล่จนแตกยับ ที่จริงนางบาดเจ็บหนักมากแล้ว
ในสภาพเช่นนี้คิดจะเข้าประชิดสังหาร เย่หานไม่หวั่นเกรงเลยสักนิด
การระเบิดพลังขั้นแรกระดับระเบิดปราณ: ระเบิดเลือดลมปราณ?
เช่นนั้นเจ้าก็ต้องมีเลือดลมปราณถึงจะระเบิดออกมาได้
หากพูดถึงความเข้มข้นของเลือดลมปราณ ในร่างของเย่หานนั้นเต็มไปด้วยพลังชีวิตอันมหาศาล หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ล้ำหน้าหวังหรงที่อยู่ในสภาพบาดเจ็บนี้อย่างเทียบไม่ติด
เคร้ง!!!
ชั่วพริบตา หมัดหนึ่งที่ราวกับไร้เทียมทานก็ระเบิดออก ซัดกระแทกลงบนตัวดาบในจังหวะเฉียดตาย
ดาบในมือของหวังหรงถูกกระแทกกระเด็นหลุดลอยไปทันที
ไม่เพียงเท่านี้ เย่หานยังไม่หยุดชะงัก พลังโจมตีหลั่งไหลไม่ขาดสาย เพียงพริบตาหมัดหนึ่งก็ซัดเข้าใส่หัวไหล่ข้างที่เหลือของหวังหรง
หวังหรงส่งเสียงครางในลำคอ ถูกหมัดนั้นกระแทกจนถอยกรุด
โชคดีที่ครั้งนี้นางเตรียมตัวมาแล้ว ระดมเลือดลมปราณทั้งหมดในร่าง เส้นเอ็นและกระดูกสั่นสะท้าน ข่มกลั้นต้านทานหมัดของเย่หานไว้ได้อย่างสุดกำลัง
"เลือดลมปราณหลอมรวมเป็นหนึ่ง หัวใจแห่งเจตจำนงเป็นหนึ่ง สังหาร!"
หวังหรงโกรธแค้นยิ่งนัก หาได้สนใจที่จะหยิบกระบี่ยุทธ์เล่มนั้นไม่ พุ่งเข้าใส่เย่หานจากด้านหน้าโดยตรง
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ นี่คือระเบิดเลือดลมปราณงั้นรึ?"
"เจ้าทะลวงผ่านขั้นภูมิลวงมาได้ เพียงไร้พลังถึงเพียงนี้เชียว?"
เย่หานหัวเราะก้อง ทั้งสองเข้าปะทะกันตรงหน้า ชั่วครู่ก็ซัดกันไปสามสิบกว่าหมัด
ทุกหมัดล้วนดุดันบ้าระห่ำ!
หวังหรงในฐานะยอดฝีมือขั้นระเบิดปราณ การควบคุมพลังเลือดและพลังปราณของตนนั้นละเอียดอ่อนยิ่งนัก