ปิศาจห้าตนประสานงานกันอย่างช่ำชอง
ในชั่วพริบตาที่ปรากฏตัว พวกมันก็กระโจนเข้าใส่หมายสังหาร โดยพุ่งเป้าไปที่เย่หานและพรรคพวกอีกสามคน
ในมือของพวกมันปรากฏอาวุธ ซึ่งล้วนเป็นของวิเศษที่แย่งชิงมาจากผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์
"กระบี่วิญญาณปราณ!"
เนี่ยหย่วนเป็นฝ่ายลงมือก่อน
"กระบี่เงาอสรพิษ!"
"ฝ่ามือโฮ่วหราน!"
จ้าวอีเจี้ยนและเหอชิงเฟิงก็ลงมือในพริบตาเช่นกัน
ทั้งสามเตรียมตัวมาอย่างดีจริงๆ จึงตอบสนองได้รวดเร็วในยามคับขัน
ทว่าเพียงเผชิญหน้ากันครั้งแรก ความผันแปรก็บังเกิด ตัวกระบี่ในมือเนี่ยหย่วนแตกดังเพล้ง พลังมหาศาลของปิศาจตนหนึ่งระเบิดออก ผลักเนี่ยหย่วนกระเด็นถอยไปไกลหลายจั้ง
ตัวกระบี่ในมือจ้าวอีเจี้ยนฟันลงบนกำปั้นของปิศาจตนหนึ่ง เมื่อทั้งสองปะทะกัน ปิศาจตนนั้นกลับไร้รอยขีดข่วน มีเพียงรอยตื้นๆ จางๆ ปรากฏขึ้น
ในจังหวะที่ปะทะซึ่งหน้า จ้าวอีเจี้ยนก็พ่ายแพ้ลงทันที ส่งเสียงครางฮึมฮัมไม่หยุด หลบถอยไม่เป็นท่า
เหอชิงเฟิงน่าสังเวชยิ่งกว่า หมัดของเขาซัดออกไป แต่กลับถูกปิศาจตนหนึ่งสวนด้วยหมัดระเบิดพลังอย่างจัง ระหว่างถอยหนี เลือดสดๆ ก็ไหลออกมาจากมุมปากแล้ว
"อะไรกัน?"
ทั้งสามตื่นตระหนก สีหน้าหวาดหวั่นปรากฏขึ้นทันที
โดยเฉพาะเนี่ยหย่วนยิ่งหงุดหงิด กระบี่ยุทธ์ของเขาถูกฟันแตก อาวุธใช้การไม่ได้ แล้วจะสู้ต่อได้อย่างไร?
"เลือดสดดีนัก ตายซะ!"
ปิศาจอีกสองตนที่เหลือ กระโจนเข้าใส่เย่หานในเวลาเดียวกัน
ปิศาจทั้งสองนี้ดูเหมือนจะสัมผัสได้ว่าเลือดลมของเย่หานแข็งแกร่งที่สุด สำหรับเผ่าพันธุ์ปิศาจใต้พิภพแล้ว การล่าผู้ฝึกยุทธ์ก็เพื่อกลืนกินเลือดเนื้อ นำมาบำรุงร่างกายของตนให้แกร่งกล้าขึ้น
ตูม!!!
ตูม!!!