บิดาและบุตรสบตากันข้ามฟากอากาศ
ในเนตรของเย่หวงถู ราวกับมีกระแสพลังไร้สิ้นสุดลอยเลื่อนและแปรปรวน ทั่วทั้งร่างประทุด้วยพลานุภาพไร้ขอบเขต
อ๋องยุทธ์ขั้นแปด!
เพียงกวาดตาทั่วทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์ ล้วนคือตัวตนระดับเจ้าครอบครอง ยิ่งไม่ต้องกล่าวว่าเขายังเป็นประมุขแห่งสกุลเย่ เบื้องหลังยังมีเทพสงครามที่ยังมีชีวิตอยู่สถิต
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งแห่งสามแดนศักดิ์สิทธิ์ เมื่อเผชิญเย่หวงถูล้วนไม่กล้าละเลยจนเกินไป
ผู้แข็งแกร่งมากมายได้สติคืนมา จึงนึกขึ้นได้ว่า เขาคือบิดาของเย่หาน
"ไม่พอ!"
ฉับพลันนั้น เย่หวงถูเอ่ยสองคำอย่างเรียบเฉย
เนตรของนักยุทธ์นับไม่ถ้วนกระพริบแปรเปลี่ยน ล้วนพลันซับซ้อนขึ้นในชั่วขณะ
เย่หานหรือนี่ตั้งใจจะอาศัยการประลองบนบันไดสวรรค์เพื่อพิสูจน์ตนเอง ดูท่าทีของสกุลเย่ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือดูท่าทีของเขาผู้นี้ บิดาเย่หวงถู?
เมื่อครานั้น ณ เขาราชา แม้เย่หวงถูจะมาปรากฏกายด้วยตนเอง หวังให้เย่หานกลับสู่สกุลเย่ แต่สุดท้ายก็ไม่ยินยอมมอบสถานะยุวชนประมุขแก่เขา ในใจของสกุลเย่ ในหมู่คนรุ่นหลัง เย่หานก็ยังต้องด้อยกว่าเย่ซิงเหอ
คำตอบของเย่หวงถู กลับเรียบง่าย ตรงไปตรงมา และชัดเจนเช่นนี้
ไม่พอ!
ก็ยังไม่พอ ไม่แข็งแกร่งพอ ไม่น่าตื่นตะลึงพอ!
ไม่คู่ควรให้เทียบกับเย่ซิงเหอ?
นักยุทธ์มากมายที่มุงดูอดสูสัยข้องใจมิได้
ระหว่างบิดาและบุตรสกุลเย่นี้ แท้จริงแล้วมีแค้นถึงตายใดอยู่?
เย่หวงถูต่อเย่หานผู้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตน เคยมีความรักใคร่ของพ่อลูกสักครึ่งเสี้ยวหรือไม่?
ความไม่พอใจและดูแคลนที่ใหญ่หลวงกว่านี้ นับตั้งแต่จังหวะที่เย่หานเข่นฆ่าขึ้นสู่จุดสูงสุดของบันไดสวรรค์นี้ ก็ควรเปลี่ยนไปนานแล้วมิใช่หรือ?