สายตากวาดมอง บนยอดบันไดสวรรค์บัดนี้มีผู้คนรวมตัวกันกว่าสามร้อยคน
ผู้ที่ขึ้นมาถึงยอดบันไดสวรรค์ก่อนล้วนเป็นยอดฝีมือในการช่วงชิงบัญชีสวรรค์ครั้งนี้ หลังจากนี้คงยังมีคนฝืนขึ้นมาถึงยอดได้อีก และมีสิทธิ์ชิงสมบัติที่นี่ เข้าร่วมการประลองครั้งสุดท้าย
กวาดตามองฝูงชนเบื้องหน้า เย่หานเอ่ยวาจาเรียบเฉย “ยังต้องให้ข้าพูดมากอีกหรือ? ผู้ใดสังกัดเป่ยโต่วดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จงทำลายแขนข้างหนึ่งแล้วไสหัวออกจากบันไดสวรรค์เสีย ผู้ใดสังกัดจิ่วหยางดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทำลายแขนสองข้างแล้วไสหัวออกไป ส่วนสี่เผ่าโบราณใหญ่ทั้งสี่ รีบลงมือสังหารตัวเองเดี๋ยวนี้”
หยุดไปครู่หนึ่ง เย่หานหัวเราะเย็นชา กล่าวเสริมสามคำ “มิฉะนั้น ตาย!”
บนยอดบันไดสวรรค์ รอบด้านเงียบสงัด
บ้างหวาดหวั่น บ้างโกรธเกรี้ยว บ้างมีสีหน้าเย้ยหยัน
ที่นี่คือที่ใด?
สนามรบสุดท้ายของบัญชีราชันเก้าดินแดน การช่วงชิงบันไดสวรรค์
หากไม่นับพวกสัตว์ประหลาดเฒ่า แทบจะเรียกได้ว่าเหล่ายอดฝีมือขั้นเทียนเหรินที่อายุต่ำกว่าร้อยปีทั้งหมดในแดนศักดิ์สิทธิ์ล้วนมารวมตัวอยู่ที่นี่
เจ้าเย่หานเป็นอัจฉริยะ เรื่องนี้ไม่เท็จ
เจ้าก็พิสูจน์พลังรบของตนแล้ว สังหารฝ่ามาตลอดทาง
แต่นี่หมายความว่าอย่างไร?
ชี้ไม้ชี้มือ อยู่เหนือศีรษะผู้คน ใช้เพียงคำพูดตัดสินความเป็นความตายของผู้อื่น?
เจ้าคิดว่าตนเองเป็นใคร?
ณ ห้วงอากาศและผืนดินนอกสนามรบ ชนชั้นสูงจำนวนมากของสี่เผ่าโบราณใหญ่ พร้อมด้วยยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนของจิ่วหยางดินแดนศักดิ์สิทธิ์และเป่ยโต่วดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ล้วนเดือดดาลถึงขีดสุดแล้ว
บางคนเปี่ยมด้วยเจตสังหาร คำรามอย่างเกรี้ยวกราด “หาที่ตาย หาที่ตาย ไม่เคยมีใครกล้ายั่วยุจิ่วหยางดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเราถึงเพียงนี้ เย่หานนั่นมันเป็นอะไร?”