"เย่จื่อเซวียน?"
ผู้อาวุโสจี้หันกลับมาทันที ดวงตาฉายแววตักเตือน:
"สตรีผู้นี้ เจ้าอย่าได้ไปสืบเสาะถามเป็นอันขาด นางเป็นคนที่บุตรแห่งสังสารวัฏให้ความสำคัญ"
"บุตรแห่งสังสารวัฏ แข็งแกร่งมากหรือ?" กลิ่นอายของเย่หานค่อย ๆ เย็นเยียบลง
"แข็งแกร่ง!"
"นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าจินตนาการไม่ถึง ในสำนักต่อไป ไม่ว่าผู้ใดหรือเรื่องใดที่เกี่ยวข้องกับบุตรแห่งสังสารวัฏ เจ้าอย่าสืบถามโดยง่าย เข้าใจหรือไม่?" ผู้อาวุโสจี้กล่าวเตือนเย่หานอย่างเคร่งขรึม
"ข้าเข้าใจแล้ว!"
เย่หานตอบรับอย่างขอไปที ทว่าก็มิได้ใส่ใจมากนัก
ในเมื่อเขาได้ก้าวเข้าสู่สำนักสังสารวัฏอย่างแท้จริงแล้ว ก็จะไม่เกรงกลัวผู้ใด
ไม่นาน ผู้อาวุโสจี้ก็ตบผนึกมือออกไปยังท้องนภาเบื้องหน้า ประหนึ่งกำลังสื่อสารกับสิ่งใด
ชั่วครู่เดียว เย่หานก็เห็นพญาอินทรีร่างใหญ่โตมโหฬาร ขนดำสนิททั้งตัวโผบินลงจากขอบฟ้า หมอบลงอย่างเชื่องตรงหน้าทั้งสอง
"ขึ้นมาเถิด!"
ผู้อาวุโสจี้กระโดดขึ้นไปบนหลังอินทรีก่อน
เมื่อเย่หานกระโดดตามขึ้นไปแล้ว อินทรีก็กระพือปีกทะลวงนภา เพียงชั่วพริบตาก็ปรากฏกายเหนือท้องนภา
สัมผัสลมกรรโชกแรง รับรู้ถึงความกว้างใหญ่ของฟากฟ้า ทอดสายตามองลงเบื้องล่างยังหมู่ยอดเขาลดหลั่น ประหนึ่งกำลังท่องไปในหมู่มวลเมฆ เย่หานรู้สึกตื่นตะลึงยิ่งนัก ความรู้สึกมหัศจรรย์เช่นนี้ไม่เคยประสบมาก่อน
"นี่คือพญาอินทรีกรงเล็บเหล็ก เป็นสัตว์ปีศาจบินที่ถูกฝึกแล้ว ใช้เป็นพาหนะได้!"
"ในสำนักมีโถงใหญ่ควบคุมสัตว์ ต่อไปเมื่อเจ้าเก็บโอสถปราณได้มากพอ ก็สามารถไปที่ยอดสัตว์พาหนะเพื่อแลกสัตว์ปีศาจที่เหมาะสมมาเป็นพาหนะ"
"ยังมีโถงโอสถใหญ่ โถงหลอมศาสตราใหญ่... และอื่นๆ อีก สิ่งของจำเป็นต่อผู้ฝึกยุทธ์ในภายภาคหน้าล้วนแลกเปลี่ยนได้จากที่นั่น ในสำนักยังมีโถงรวบสมบัติใหญ่อยู่ด้วย ณ ที่นั้นสามารถแลกเปลี่ยนสมบัติล้ำค่าหายากนานัปการ"