ลุยเขาปี 79: หิมะถล่มปีอดอยาก ผมถือปืนปกป้องสามบ้าน!

ตอนที่ 24 ขายเนื้ออีกครั้ง

8 นาที· 1.8K คำ

ลู่เถี่ยเซิงเตะด้ามไม้ปืนหัก แล้วโยนลงพื้น

“กล้าเอาของห่วย ๆ นี่เล็งใส่ฉัน นี่แหละบทเรียน!”

จากนั้นก็หันไปจัดการคานหาบ

ต้าส่วนจื่อเสียดายจนแทบขาดใจ

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่กล้าโมโห

เขาก้มลงเก็บปืนเงียบ ๆ แล้วกลับไปเข้าแถว

คนในทีมล่าสัตว์สิบกว่าคนต่างตกใจกับภาพที่ลู่เถี่ยเซิงเหนี่ยวไกยิงรัวเมื่อครู่

ทุกคนรู้ว่าเฮ่าเจ้าขาเป๋รอดชีวิตมาได้เพราะโชคช่วยล้วน ๆ

ถ้าพี่น้องตระกูลเฉามาช้ากว่านี้อีกสองวินาที กระสุนนัดนั้นคงระเบิดหัวเฮ่าเจ้าขาเป๋ไปแล้ว

จ้าวเอ้อร์หู่ ต้าส่วนจื่อ และคนอื่น ๆ ได้แต่มองลู่เถี่ยเซิงพาคนหอบแพะสามตัวกับหมูหนึ่งตัวจากไป

ร่างของพวกเขาหายลับไปในความมืด

ผ่านไปนานก็ไม่มีใครพูดอะไร

ชายใจกล้าทั้งสองรู้สึกเสียหน้าสุด ๆ ในวันนี้

พวกเขาตามหมูป่าในป่ามืดตึ๊ดตื๋อมาตั้งนาน แต่ยังไม่ทันได้แตะขนสักเส้น ลู่เถี่ยเซิงกลับยิงนัดเดียวล้มมันได้

แค่นั้นยังไม่พอ พอคิดจะแย่งกลับก็ทำไม่สำเร็จ คนทั้งกลุ่มถึงกับถูกความเหี้ยมของหนุ่มน้อยคนหนึ่งข่มจนอยู่หมัด

ทั้งคู่รู้สึกเสียหน้า ศักดิ์ศรีที่เคยมีพังยับเยิน

ทุกคนมองพวกเขา แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไรนัก

เจิ้งเหล่าชีเดินไปดูเฮ่าเจ้าขาเป๋

ไอ้แก่นี่เพิ่งได้สติจากอาการตกใจ

พอเห็นเงาดำของเจิ้งเหล่าชี ก็ผวาร้องขึ้นมาอีกครั้งทันที

“อย่ายิงนะ ยอมแล้ว ๆ ให้ฉันเรียกแกว่าปู่ก็ได้!”

“เฮ่า ฉันเอง เจิ้งเหล่าชี ลู่เถี่ยเซิงไปแล้ว”

เฮ่าเจ้าขาเป๋ถึงได้ถอนหายใจโล่งอก เจิ้งเหล่าชีช่วยพยุงให้ลุกขึ้นนั่ง

“แม่งเอ๊ย เกือบทำฉันหัวใจวาย ไอ้หนุ่มนี่มันบ้าระห่ำเกินไปแล้ว นี่คิดจะฆ่ากันจริง ๆ เลยนี่หว่า!”

จ้าวเอ้อร์หู่มองท่าทางขี้ขลาดของเขาแล้วหงุดหงิด

“เหล่าชี พาเฮ่ากลับไปเถอะ กางเกงเปียกหมดแล้ว อากาศหนาวแบบนี้ ระวังไข่แข็งตายเอา”

จากนั้นก็หันไปมองสมาชิกทีมล่าสัตว์

“ทุกคนยังมั่นใจไหมว่าอย่างน้อยคืนนี้จะล่าเก้งกลับไปได้สักสองตัว?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป