ลุยเขาปี 79: หิมะถล่มปีอดอยาก ผมถือปืนปกป้องสามบ้าน!

ตอนที่ 40 กลับบ้านกับพยาบาลสาว

7 นาที· 1.6K คำ

ฉางชิงนักเลงอันธพาลโดนลู่เถี่ยเซิงเล่นงานจนตั้งตัวไม่ทัน

เข่ากระแทกเข้าไปทีหนึ่ง ตามด้วยหมัดกระหน่ำใส่กลางอกอีกชุด ก็ล้มลงไปกองกับพื้น

“พี่ใหญ่ อย่าตีแล้ว! ผมผิดไปแล้ว!”

นักเลงตัวเล็กมักรังแกคนอ่อนแอ พอเห็นลู่เถี่ยเซิงลงมือหนักเอาเรื่อง ก็รีบขอโทษทันที

ลู่เถี่ยเซิงถึงได้ผลักเขาไปกองไว้ข้าง ๆ

จากนั้นก็เข้าไปช่วยลั่วปิงพยุงจักรยานขึ้นมา

“น้องสาว ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

ลั่วปิงเบิกดวงตากลมโตเป็นประกาย มองลู่เถี่ยเซิง

รีบเอ่ยขอบคุณ

“ขอบคุณนะ…พี่ใหญ่…”

แม้จะรู้สึกว่าลู่เถี่ยเซิงดูอายุไม่มากไปกว่าตัวเอง แต่เขาเรียกเธออย่างไม่ถือสาด้วยคำว่าน้องสาว เธอเลยเรียกเขาว่าพี่ใหญ่ตามไปด้วย

ลู่เถี่ยเซิงกำลังจะตีสนิทกับลั่วปิง จู่ ๆ เงาดำก็วูบไหวอยู่ด้านหลัง ต้าเฉียจื่อพุ่งออกมาจากคูน้ำแล้วโถมเข้าใส่อีกครั้ง

หมอนั่นถือมีดพับอยู่ในมือ จ้วงใส่เอวด้านหลังของลู่เถี่ยเซิง

“กูจะดูสิว่าแกยังจะทำเท่อีกไหม!”

ลั่วปิงตกใจจนร้องลั่น

“ระวัง!”

ลู่เถี่ยเซิงเองก็ประมาทไป คิดไม่ถึงว่าหลังจากซัดฉางชิงจนยอมแพ้แล้ว ต้าเฉียจื่อที่ดูท่าทางเงอะงะจะยังกล้าเข้ามา แถมยังลงมือหนักอีกต่างหาก

เขาบิดเอวหลบอย่างรวดเร็ว แต่ก็ช้าไปนิดเดียว

มีดแทงทะลุกางเกงบุนวมเข้าไป

ขณะเดียวกัน ลู่เถี่ยเซิงยกศอกกระแทกใส่สันจมูกของต้าเฉียจื่ออย่างแรง

หมอนั่นถูกกระแทกจนหงายหลัง สันจมูกแทบหัก

เลือดกำเดาไหลพรั่งพรูออกมาทันที

ตอนนี้ต้าเฉียจื่อกลายเป็นมะเขือเทศไปแล้ว

ลู่เถี่ยเซิงฉวยจังหวะได้เปรียบ ไม่ปล่อยให้ศัตรูตั้งตัว เขากระชากอีกฝ่ายมากดลงกับพื้น แล้วเตะใส่หัวอย่างไม่ยั้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป