ลุยเขาปี 79: หิมะถล่มปีอดอยาก ผมถือปืนปกป้องสามบ้าน!

ตอนที่ 8 ยืมจักรยานแบบนักเลง

7 นาที· 1.6K คำ

ทุกเช้า ลู่เถี่ยเซิงมักออกไปออกกำลังกายหลังตื่นนอน

นี่เป็นนิสัยที่เขาสร้างขึ้นในชาติก่อน

เพื่อปากท้อง เขาเคยชกมวยใต้ดิน ผ่านการต่อสู้ในกรงที่รอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด

ต่อมาเมื่อมีเงิน เขาก็จ้างยอดฝีมือด้านการต่อสู้มาเป็นโค้ช ฝึกฝนจนถึงขีดจำกัดของร่างกาย

เขาจึงให้ความสำคัญกับสมรรถภาพร่างกายอย่างมาก

พอลืมตาขึ้น เขากำลังจะลุก แต่กลับรู้สึกเหมือนมีขาข้างหนึ่งพาดทับตัวอยู่

มองไปก็เห็นว่าหวงหลิงหลิงล้ำเขตมาอีกแล้ว

ขนตายาวของเธอนิ่งสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ คงหลับอยู่

ลู่เถี่ยเซิงไม่อยากปลุกเธอ จึงจับข้อเท้าเธอยกขึ้น แล้วส่งขาเปลือยเปล่ากลับเข้าไปในผ้าห่ม

ข้อเท้าของเธอเล็กพอ ๆ กับข้อมือของเขา

ผอมเกินไปแล้ว

ต้องบำรุงหน่อย

หวงหลิงหลิงพลิกตัว หันหลังให้ลู่เถี่ยเซิง

ส่วนเว้าส่วนโค้งช่วงเอวกับสะโพกเห็นเด่นชัด

เอวเล็กจนกำได้รอบ

รูปร่างของป้ากุ้ยฮวาอวบกว่าพวกเธอสองคนรวมกันเสียอีก

กางเกงชั้นในตัวนั้นมีแต่รูโหว่จนเห็นก้น

วันนี้เข้าเมืองไปขายหนังสัตว์แล้ว ขากลับจะซื้อชุดใหม่ให้เธอ

กางเกงในก็ต้องซื้อด้วย ดูเหมือนหลิงหลิงจะไม่ได้ใส่อะไรไว้ข้างในเลย

ลู่เถี่ยเซิงค่อย ๆ ลุกขึ้น

ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็ออกไปที่ลานบ้าน

ที่นี่มีโม่หินเก่าทิ้งไว้ตัวหนึ่ง ลู่เถี่ยเซิงเอามาใช้ฝึกกำลัง

ฝึกจนเหงื่อท่วมศีรษะ

จากนั้นก็ออกเดินทาง วันนี้ยังไม่เข้าไปหลังเขา แต่จะไปหุบเขาฉาจื่อทางตะวันออกก่อน

หุบเขาฉาจื่อเป็นหุบเขาลึก ด้านใต้มีสันเขาทู่เอ๋อร์ ด้านเหนือเป็นภูเขาทูติ่งจื่อ

ภูเขาสองลูกขนาบหุบเขาไว้

ผ่านหุบเขาไปก็ถึงแม่น้ำซื่อทง

หลังลู่เถี่ยเซิงสร้างตัวได้ในชาติก่อน เขาเคยพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเทือกเขาต้าหวน และเปิดเส้นทางภูเขาสายนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป