หลี่เจ๋อทำท่าผ่อนคลาย มือขวาวาดผ่านไปตามอำเภอใจ ประตูแสงบานหนึ่งปรากฏขึ้น จากนั้นเสือที่ทั่วร่างลุกเป็นไฟก็ก้าวออกมา
“นั่นมันเสืออัคคีวิญญาณ!”
“สัตว์อสูรที่มีสายเลือดขั้นหกนี่! ทว่าระยะนี้เป็นร่างเจริญเติบโต ประมาณขั้นสี่ลำดับล่าง แสดงว่าเพื่อนร่วมชั้นหลี่เจ๋อเป็นนักฝึกสัตว์สามดาวแล้วสินะ! ช่างเยาว์วัยแต่มีความสามารถ!” พิธีกรในสนามประกวดตะโกนด้วยความกระตือรือร้น
โดยทั่วไปแล้วนักฝึกอสูรจะเรียกอสูรที่เหนือกว่าตนได้มากสุดเพียงหนึ่งขั้น มิฉะนั้นจะควบคุมไม่อยู่และทำให้คลั่งเสียการควบคุม
เฟิงรั่วถงสีหน้าหม่นลง นางกำลังครุ่นคิดว่า เมื่อเผชิญคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ จะส่งอสูรสาวหิมะของตนออกไป หรือจะใช้อสูรที่แกร่งกว่านั้น อดไม่ได้ที่จะจมอยู่ในห้วงความคิด
“เพื่อนร่วมชั้น? เหตุใดไม่กล้าเรียกอสูรแล้วหรือ!” กรรมการเตือน
เฟิงรั่วถงรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันใด นางตัดสินใจลองดู เพื่อดูว่าเทคนิคการเพาะเลี้ยงของคนผู้นั้นเป็นอย่างไร เพราะความแข็งแกร่งของแมวเงาส้มได้ทิ้งรอยประทับลึกไว้ในใจนาง
เฟิงรั่วถงโบกมือขวา จากประตูแสงบานหนึ่ง มีภูตน้อยผมสีม่วงบินออกมา
“ว้าว! กลายเป็นร่างเจริญเติบโตเร็วถึงเพียงนี้ รั่วถง เจ้านี่เก่งจริง!” จางเทียนเทียนอึ้งไป เมื่อไม่กี่วันก่อนนางยังเห็นอสูรสาวหิมะที่อยู่ในร่างอ่อนวัย เหตุใดจู่ๆ จึงวิวัฒนาการเสียแล้ว
หลี่เจ๋อประหลาดใจเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจว่าคุณภาพของอสูรสาวหิมะตัวนี้ยอดเยี่ยมนัก
ทว่าก็เพียงแค่ทอดถอนใจเล็กน้อยเท่านั้น เพราะอย่างไรเสียอสูรสาวหิมะตัวนี้ก็มีเพียงพลังขั้นสาม ไม่น่าเป็นกังวล จึงรีบบัญชาให้เสืออัคคีวิญญาณเข้าโจมตีอสูรสาวหิมะทันที!
“โฮก!”
เสียงคำรามพยัคฆ์ดังทะลุไปทั่วทั้งสนาม!