ดาบแสงยักษ์เจิดจรัสกลางอากาศฟันลงสู่สัตว์อสูรมายาทั้งสองอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นก็ปรากฏดาบเล็กสีครามจำนวนมากที่ก่อตัวจากพลังแห่งลมโผล่ขึ้นกลางเวหา พุ่งเข้าซัดสัตว์อสูรมายาทั้งหมด
"แค่นี้ก็อวดว่าเป็นวิชาลับโบราณหรือ? ช่างน่าขันยิ่ง!"
เสียงของประมุขวิหารมารดำเพิ่งจบลง ฟากฟ้าก็มืดมิดลงในชั่วขณะ หมอกดำจำนวนมากปกคลุมแผ่นดินตรงนี้ ขณะเดียวกันกรงเล็บมารสีเลือดยักษ์ก็ทุบหมัดออกมาอย่างหนักหน่วง
หมัดมารดำ!
เงาหมัดสีดำยักษ์ที่ทรงพลังน่าสะพรึงปะทะเข้ากับดาบแห่งการพิพากษาที่ซือถูเซียวใช้ออกมา และบดขยี้มันจนแตกสลายในทันที
ต่อมากรงเล็บมารสีเลือดก็ฟาดออกอย่างแรง ระดมหมอกดำที่แผ่ปกคลุมทั่วเวหามาด้วย หมอกเหล่านั้นแทบจะทันทีก็ก่อตัวเป็นดาบดำนับไม่ถ้วน กวาดล้างดาบสีครามทั้งหมดจนสิ้นซาก
"ข้าผู้เป็นประมุขใช้เพียงมือเดียวก็ทำลายวิชาลับโบราณของพวกเจ้าผู้ไร้ค่าไปได้แล้ว อ่อนแอเกินไป ไม่น่าดูเลย" ประมุขวิหารมารดำหัวเราะเยาะแล้วกล่าวต่อ "รอเถิด รอให้ข้าออกจากที่ปิดประตูบำเพ็ญ เมื่อนั้นจะทำให้ทั้งเมืองเสวียนจงกลายเป็นที่ราบ"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า!"
หัวเราะอย่างคลั่งไคล้ไม่กี่ครั้ง ประมุขวิหารมารดำก็สะบัดกรงเล็บมารสีเลือด ตั้งใจลากสัตว์อสูรมายาทั้งสองกลับไปยังวิหารมารดำ
แต่หลินหรานไม่รู้ตัวว่าเมื่อใดก็ได้ปรากฏกายอยู่ข้างสัตว์อสูรมายาทั้งสองแล้ว
เกราะพลังดวงดาราสีฟ้าอ่อนบนร่างเปล่งออกมาโดยไม่เก็บซ่อนใด ๆ ทว่ากลับสถิตในสภาวะกลายเป็นรูปธรรม ดาบสนิมของวิญญาณเทพในมือก็เปล่งรัศมีระยิบระยับไม่หยุดหย่อน