"ไม่ปิดบังท่าน พวกเราเป็นหน่วยตามล่าขุมทรัพย์เซิ่งฮุย ข้าเรียกโอวเฉิน นี่คือสหายร่วมทีมของข้า เฉินเสวี่ย" โอวเฉินพูดด้วยหอบหายใจ
"หน่วยตามล่าขุมทรัพย์เซิ่งฮุย? พวกเจ้าเป็นคนในเขตเมืองใน?"
"แค่อสูรขั้นแปดตัวเดียวก็ทำให้หน่วยตามล่าขุมทรัพย์เขตเมืองในของพวกเจ้าถล้ำขนาดนี้แล้วหรือ?" ฮั่นเฉิงหย่งถามด้วยความสงสัย
มีเพียงหน่วยตามล่าขุมทรัพย์เขตเมืองในเท่านั้นที่มีสิทธิ์ตั้งชื่อเป็นเอกเทศ พลังของพวกเขาล้วนแข็งแกร่งเป็นพิเศษ และอสูรที่บาดเจ็บสาหัสสองตัวนั้นก็ล้วนเป็นพลังขั้นแปดอย่างชัดเจน เหตุใดจึงถูกอสูรดวงตาปีศาจตีจนหนีแตกพ่ายได้?
โอวเฉินมองเห็นความสงสัยในสายตาของทุกคน คิดอยูครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "มันไม่ใช่อสูรขั้นแปดธรรมดา ข้าคาดว่ามันน่าจะถึงขีดสุดขั้นแปดขั้นปลายแล้ว และอสูรดวงตาปีศาจตัวนี้กลายพันธุ์มาแล้ว พวกท่านดูรูม่านตาของมันสิ มีวงแหวนสีม่วงจางๆ ล้อมรอบอยู่"
ฮั่นเฉิงหย่งและคนอื่นๆ รู้สึกสะเทือนใจในชั่วพริบตา ขีดสุดขั้นแปดขั้นปลาย! แถมยังกลายพันธุ์อีกด้วย ดูจากกลิ่นอายที่แผ่ออกมา เห็นได้ชัดว่ากลายพันธุ์ไปในทางที่ดี นั่นก็หมายความว่ามันใกล้เคียงกับขั้นเก้าเข้าไปทุกทีแล้ว
"เช่นนั้นทีมของพวกเจ้าก็เหลือแค่พวกเจ้าสองคนที่ยังมีชีวิตอยู่หรือ?" ฮั่นเฉิงหย่งตั้งสติได้แล้วถามขึ้น
โอวเฉินยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า "พวกเราเป็นสมาชิกที่อยู่เฝ้าบริเวณรอบนอก สมาชิกหลักทั้งหมดอยู่ลึกเข้าไปในรอยแยกกาลอวกาศ ควรจะเป็นงานสบายๆ ต่างหาก แต่จู่ๆ ก็มีฝูงแมลงประหลาดกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ทำให้พวกเราที่อยู่เฝ้าห้าคนแตกกระจัดกระจายกันไปหมด หากไม่เป็นเช่นนั้น พวกเราคงไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้"