เสิ่นจืออินวิ่งเล่นไปทั่วในยมโลกกินเมล่อน* อยู่ครึ่งเดือน แน่นอนว่าการฝึกตนก็ไม่ได้ละเลย
เธอพบว่าน้ำหวงเฉวียนกับดอกบี้อั้นฮวาในยมโลก ผสมสมุนไพรวิญญาณบางอย่างกลั่นเป็นของเหลวใช้อาบมีผลในการฝึกฝนร่างกาย
อีกทั้งในยมโลกยังมีบ่ออสนีพิเศษ บ่อนั้นมีเสียงฟ้าร้องไม่ขาดสาย สายฟ้าสะสมจนเกิดเป็นบ่ออสนีธรรมชาติ
ปกติที่นี่ใช้ลงทัณฑ์ผีร้ายที่ทำชั่วมามาก พวกผีร้ายไม่กลัวขุมนรกสิบแปดชั้น ต่อให้อยู่ในนรกอสูรก็ฝ่าฟันออกมาได้
เพราะในนรกอสูรพวกมันกลืนกินผีดวงอื่นทำให้ยิ่งแกร่งกล้า ยมทูตจึงปราบไม่อยู่
ผีร้ายแบบนี้ง่าย ๆ ก็ไม่สลายแถมคิดก่อกบฏทุกเมื่อ แต่พอลงมือก็จะถูกสิบราชายมบาลจับพิรุธได้และพามายังบ่ออสนีนี้เพื่อรับทัณฑ์
ตอนเสิ่นจืออินมาถึงบ่ออสนียังได้ยินเสียงกรีดร้องน่าขนลุกจากข้างใน เลือนรางเห็นผีร้ายสองสามตนที่ถูกล่ามด้วยโซ่เหล็กดำกำลังถูกสายฟ้าฟาด
จวินยวนเดินตามหลังนาง ชี้ไปที่บ่ออสนี "เจ้าอยากฝึกกายามิใช่หรือ? ไปสิ"
เสิ่นจืออินตอนนี้ฝึกคัมภีร์ฝึกกายา ช่วงต้นต้องใช้แรงกดทับหนัก ๆ ฝึกฝนร่วมกับเลือดอสูรและยาบางอย่างเสริม แต่เป็นเพียงขั้นแรกเท่านั้น
เสิ่นจืออินสวมห่วงแรงโน้มถ่วงพิเศษทุกวัน อันนี้ก็ขอให้จวินยวนช่วยทำให้นาง
ตอนนี้เสิ่นจืออินกำลังจะเข้าสู่ขั้นที่สองของวิชาฝึกกายา
อาศัยเพียงเลือดอสูรฝึกกายาก็แทบไม่มีประโยชน์แล้ว ต้องใช้พลังงานที่รุนแรงทำลายล้างขึ้น
เช่น อสนี ไฟ ลม และธาตุอื่น ๆ
แต่ต้องเจ็บมากแน่นอน
รู้ว่าในยมโลกมีบ่ออสนี นางจึงขอร้องให้จวินยวนพามาทันที