เซี่ยหลีใจเย็น ๆ งัดฝาบนของรถถังเปิดออก ราวกับเปิดกระป๋องอาหาร เปิดฝารถถังออก สายตาเธอสบเข้ากับสายตาสองคนในรถถังที่เงยหน้ามองมาด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด รวมถึงปากกระบอกปืนสองกระบอกที่เล็งไปที่เธอ
ก่อนที่พวกเขาจะทันได้เหนี่ยวไก เซี่ยหลีใช้มีดสั้นในมือ ฟันมือที่จับไกปืนของทั้งคู่ขาดอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ แล้วแทงเข้าที่หัวของแต่ละคน คนละหนึ่งแท่ง
คนสองคนในรถถังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น แค่รู้สึกเจ็บที่ข้อมือ เจ็บที่หัว ก็หมดสติไป
เซี่ยหลีจัดการสองคนอย่างรวดเร็ว ยกศพทั้งสองออกจากรถถังเหมือนยกถุงขยะ ปาไปบนพื้นน้ำแข็งอย่างไม่แยแส ปล่อยให้ศพที่ถูกทิ้งลงบนพื้นไถลออกไปไกล
เธอตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ที่จมคือรถถังของพวกเขา ไม่ใช่รถถังของเรา จะไปเสียดายอะไร?”
พูดจบก็ดึงหลี่ชิ่งหนานยัดใส่เบาะผู้โดยสาร แล้วกระโดดตามเข้าไปเอง