ตัวตนลับปกปิดไม่อยู่ คุณหนูปลอมถล่มวงการปักกิ่ง

ตอนที่ 43 เธอเป็นของเราสองคน

6 นาที· 1.5K คำ

บรรยากาศที่บ้านตระกูลเมิ่งไม่ค่อยดีนัก เมิ่งอันหรานออกไปทำงานแต่เช้าตรู่ พอเธอก้าวเท้าออกไปไม่นาน แขกไม่ได้รับเชิญก็มาถึง

เมื่อมองดูชายร่างสูงจนศีรษะเกือบชนกรอบประตูตรงหน้า ซูหว่านมั่นก็ยืนนิ่งอึ้งไปนาน นอกจากความตกใจแล้ว ยังมีความหวาดกลัวมากกว่า

อีกฝ่ายสวมชุดสูทเต็มยศ ใบหน้าคมสันราวสลักด้วยหินเย็นยะเยือก ดวงตาลึกซึ้งแผ่ประกายอันตราย เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ปล่อยแรงกดดันน่าหวาดหวั่นออกมารอบตัว

เมิ่งหรงกับเมิ่งอวี่ซูที่กำลังกินมื้อเช้าอยู่พอมองเห็นคนที่มาเยือนก็ชะงักไป หลู่เหิงมาถึงแต่เช้าแถมยังเลือกเวลาตอนที่เมิ่งอันหรานออกจากบ้านไปแล้ว แบบนี้ต้องไม่หวังดีแน่

“คุณ...มาหาอันหรานเหรอคะ? เธอเพิ่งออกไปเมื่อกี้เอง” น้ำเสียงของซูหว่านมั่นสั่นเครือ

ชายหนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ ตรงหน้ามีออร่าที่น่ากลัวเกินไป ราวกับสัตว์ร้ายที่เต็มไปด้วยความดุร้ายในสนามประลอง ทำให้ไม่กล้าอาจหาญล่วงเกิน

“ผมมาหาพวกคุณ” หลู่เหิงเอ่ยปากเรียบ ๆ

เมิ่งอวี่ซูรู้ว่าแม่รับมือไม่ไหว จึงวางตะเกียบลงแล้วมองไปทางพ่อเป็นสัญญาณให้เก็บชามตะเกียบกลับไปที่ครัวก่อน

เขาลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ตบไหล่แม่เบา ๆ อย่างปลอบโยน ซูหว่านมั่นจึงไปชงชาในครัว

เมิ่งอวี่ซูมีรอยยิ้มนุ่มนวลบนใบหน้า สบตากับดวงตาคมกริบประหนึ่งหมาป่าของหลู่เหิงอย่างสง่าผ่าเผยไม่ยอมจำนน “เชิญข้างในเถอะครับ มีอะไรก็นั่งลงค่อยว่ากัน”

หลู่เหิงก้าวเข้าไป ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง สำรวจมองไปรอบ ๆ บ้านหลังเล็กที่เขาเดินแค่สองสามก้าวก็ทั่ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป