เกาะคนอื่นกิน แต่ฉันก็มีดีในตัว

ตอนที่ 14 75

6 นาที· 1.4K คำ

……

เหล่าเซียวเมาแล้ว

นิสัยตอนเมาบอกนิสัยตอนปกติได้

เวลาเมา เหล่าเซียวไม่โวยวาย ไม่ก่อเรื่อง แค่กอดคนแล้วร้องไห้

เห็นใครก็อยากกอดไปหมด

เฟิงฮ่าวโดนกอดนานที่สุด เขาพยายามผลักเหล่าเซียวออกหลายครั้ง แต่เหล่าเซียวแรงเยอะชะมัด เลยไม่สำเร็จสักที

หมดกัน

ผู้หญิงรวยเห็นเขากินบะหมี่มูมมาม แถมยังยื้อยุดฉุดกระชากกับเพื่อนร่วมห้อง กอดกันไปกอดกันมา เฟิงฮ่าวคิดว่าคงไม่ต้องพยายามกู้ภาพลักษณ์ตัวเองแล้ว

ช่างเถอะ

ที่สำคัญคือเสียงร้องไห้ของเหล่าเซียวมันอัดอั้นเกินไป

เขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง แต่เสียงร้องไห้กลับเบาแผ่วแทบไม่ได้ยิน เฟิงฮ่าวเพิ่งรู้ว่าเหล่าเซียวร้องไห้ ก็ตอนที่ถูกกอดอยู่แล้วรู้สึกว่าบ่ากับเสื้อยืดเปียกชื้น

พูดตามตรง ตอนนั้นเฟิงฮ่าวก็อยากร้องไห้เหมือนกัน

ตลอด 4 ปีในมหาวิทยาลัย พวกเขาอยู่ห้องเดียวกันมาตลอด ไม่เคยย้ายห้อง

เหล่าเซียวเป็นคนซื่อสัตย์และใจดี เรื่องต้มน้ำ ทำความสะอาดห้อง หรือไปรับอาหารที่สั่งมา ส่วนใหญ่ก็เป็นเหล่าเซียวทำ เขาชอบพูดว่าตัวเองอายุมากกว่า เป็นพี่ใหญ่ แต่พวกเขาก็ไม่เคยเรียกเขาว่าพี่เซียว เรียกแต่เหล่าเซียว

รอยยิ้มประจำตัวของเหล่าเซียวคือรอยยิ้มซื่อ ๆ

บางครั้งคนอื่นพูดจาไม่น่าฟังหรือด่าเขา เขาก็ไม่โกรธ แถมยังยิ้มแฉ่งอีกต่างหาก

ไม่ว่าจะใส่อะไร เขาก็ดูเชยอยู่หน่อย ๆ ตัวสูงมาก แต่หลังค่อมนิด ๆ ทำให้ดูไม่ค่อยเอาไหน

ตอนแรกเฟิงฮ่าวก็ไม่ชอบเหล่าเซียว โดยเฉพาะเวลาเห็นเขาคอยตามตื๊อผู้หญิงทุกวัน ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะหน้าตาเป็นยังไง เขาก็ยังตามเอาใจ ยิ่งทำให้ไม่ชอบเข้าไปใหญ่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป