เกาะคนอื่นกิน แต่ฉันก็มีดีในตัว

ตอนที่ 16 ข้าวนิ่มนี่อร่อยจริง ๆ

8 นาที· 1.7K คำ

……

วิ่งจากถนนริมทะเลสาบกลับมาถึงถนนนักศึกษา

ท่าวิ่งของเฟิงฮ่าวเริ่มถูกต้องขึ้นเรื่อย ๆ ลมหายใจก็ค่อย ๆ เข้าที่ พอวิ่งมาถึงช่วงท้ายกลับรู้สึกเพลิดเพลินเสียอย่างนั้น

แถมวันนี้สายลมยังหอมหวานเป็นพิเศษ

คงเป็นเพราะมีสาวอยู่ข้าง ๆ ละมั้ง

ผมของซูชิงชิงมีกลิ่นหอมหวาน คล้ายกลิ่นลิ้นจี่ ตอนวิ่งกลิ่นจะลอยออกมาเบา ๆ

พอถึงปลายถนนริมทะเลสาบ เสียงระบบก็ดังขึ้นในหัวเฟิงฮ่าวอีกครั้ง:

“ยินดีกับโฮสต์ที่จีบเศรษฐินีสาวระดับแพลทินัมผู้มีศักยภาพไร้ขีดจำกัดอย่างซูชิงชิงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ค่าความรู้สึกดีเพิ่มเป็น 78 ขอให้โฮสต์พยายามต่อไป มุ่งหน้าสู่จุดสูงสุด! แจ้งเตือน: เมื่อค่าความรู้สึกดีถึง 80 จะปลดล็อกฟังก์ชันใหม่ของระบบ”

ค่าความรู้สึกดีเพิ่มมาอีก 3 แต้มแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

ตลอดทางเฟิงฮ่าวตั้งใจวิ่งอย่างเดียว ไม่ได้คุยกับซูชิงชิงเลย

อย่างแรกคือเขาพูดไม่เก่ง อย่างที่สองคือวิ่งไปคุยไปไม่ได้ หายใจไม่ทัน

แต่ถึงอย่างนั้นซูชิงชิงกลับเพิ่มค่าความรู้สึกดีให้อีก 3 แต้ม

ผู้หญิงคนนี้ชอบคนง่ายเกินไปแล้วมั้ง

เขามีดีอะไรนักหนา?

ดูจากสีหน้าซูชิงชิงไม่มีอะไรบอกได้เลยว่าเธอคิดยังไง เธอรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาหล่อเหลา ดูเคร่งขรึมเย็นชาอยู่หน่อย ๆ ทำให้รู้สึกเข้าหายาก

ที่สำคัญคือส่วนสูงนี่แหละ แค่สูงขนาดนี้ก็ทำให้ผู้ชายหลายคนถอดใจไปแล้ว

ผู้หญิงสูง 170 เซนติเมตร เวลามองด้วยตาเปล่าจะดูสูงกว่าผู้ชายที่สูง 170 เซนติเมตรอยู่ครึ่งศีรษะ

ถ้าเป็นปกติเห็นผู้หญิงแบบนี้ เฟิงฮ่าวคงเดินเลี่ยงไปริมทางด้วยซ้ำ รู้สึกว่าแค่เข้าใกล้อีกนิดก็อาจโดนดุเอาได้

ค่าความรู้สึกดีขึ้นไปถึง 78 แล้วจริง ๆ

ระหว่างเดินกลับ เฟิงฮ่าวก็รวบรวมความกล้าพูดขึ้นว่า “เพื่อนซู เดี๋ยวผมเลี้ยงอาหารเช้านะ ถนนนักศึกษามีร้านโจ๊กเส้นหมี่ร้านหนึ่งอร่อยมาก แถมราคาไม่แพงด้วย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป