……
“ติ๊ด ๆ ๆ!”
เสียงนาฬิกาปลุกจากมือถือดังขึ้น
เฟิงฮ่าวตื่นแล้ว
หลับสบายสุด ๆ
คงเพราะยังไม่ชินกับการตื่นเช้า แถมเมื่อคืนยังดื่มเหล้าไปด้วย คออ่อนอย่างเขาดื่มแค่แก้วเดียวก็อารมณ์พุ่งพล่านเกินเหตุแล้ว
การงีบกลางวันที่เพิ่มบัฟจากเพลงเวลาหายไปไหนนั้นมีคุณภาพดีมาก
ร่างกายหนุ่มกลับมามีพลังเต็มเปี่ยมอีกครั้ง
เพิ่งตื่นขึ้นมา ก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ:
“โฮสต์รับประทานอาหารกลางวันด้วยความสุขและศรัทธาอย่างเต็มเปี่ยม ไม่ทำให้อาหารเลิศรสต้องผิดหวัง จนร่างกายหลั่งโดพามีนออกมา จึงขอมอบบัฟเสริมการออกกำลังกายระดับพื้นฐานเป็นเวลา 1 วันให้โฮสต์ เพื่อปลุกพรสวรรค์ด้านกีฬา ทำให้โฮสต์เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วราวกับปลาได้น้ำ สามารถอวดร่างกายแข็งแรงได้อย่างเต็มที่ บนสนามกีฬา โฮสต์จะเปล่งประกายราวกับดารา แล้วใครจะไม่ชอบได้ล่ะ”
“13:00-14:00 เล่นเทนนิส (ปริมาณและความหนักของการเล่นปรับได้ตามใจ เหมาะกับแต่ละคน ตั้งแต่เด็กอายุหกเจ็ดขวบไปจนถึงผู้สูงวัยอายุแปดสิบหรือเก้าสิบก็เล่นได้ มาอวดแขนที่แข็งแรงบนสนามเทนนิส ตีลูกอย่างรวดเร็ว โต้กลับอย่างว่องไว โชว์หุ่นดี โอกาสมีเพียบ ฝึกกีฬาอย่างนี้ให้เก่ง แล้วจะได้กินข้าวฟรีตั้งแต่วัยหนุ่มจนแก่)”
เฟิงฮ่าว: ……ได้ความรู้ไร้ประโยชน์เพิ่มอีกแล้ว
ที่แท้เทนนิสก็เป็นกีฬาที่ทำให้กินข้าวฟรีจากคนต่างวัยได้ด้วย!
ตอนเรียนปีสอง เขาเลือกวิชาเลือกเป็นเทนนิส
เดิมทีคนในหอของพวกเขาวางแผนจะลงวิชาเทนนิสกันหมด
เพราะได้ยินว่ามีสาวสวยเยอะ
จะได้ดูชุดกระโปรงเทนนิสกับขาเรียวยาว……
แต่สุดท้ายต้าเฉียวก็ตัดสินใจเลือกวิชาวิเคราะห์ภาพยนตร์แทน เพราะฝั่งนั้นมีสาว ๆ เยอะกว่า แถมไม่เหนื่อยด้วย
ตอนเหล่าหยางไปดูสนามเทนนิส เขาก็ไปจีบรุ่นพี่ปีสองขาเรียวยาวคนหนึ่งจนติด เลยไม่มาอีก หลักศีลธรรมของเหล่าหยางคือไม่คบผู้หญิงสองคนพร้อมกัน