บันทึกคำสารภาพจากโจรขุดสุสาน

ตอนที่ 23 สาบานเป็นพี่น้อง

6 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 23 สาบานเป็นพี่น้อง

ข้างกายเหยาอวี้เหมินมีชายสามคนเดินตามมา ทั้งสามสวมสูทและแว่นดำ ผมหวีเรียบกริบ ไม่มีเส้นไหนชี้ออกมา พวกเขาไม่พูดไม่จา ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

“อวิ๋นเฟิง นายมาที่นี่... นี่เพื่อนร่วมชั้นนายเหรอ” เหยาอวี้เหมินมองฉันด้วยแววตาลึกซึ้ง

ฉันพยายามขยิบตาส่งสัญญาณให้ผู้หญิงคนนี้อย่างสุดชีวิต

เธอยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “ไหน ๆ วันนี้ก็เจอกันที่นี่แล้ว อวิ๋นเฟิง มาทานข้าวกับพวกเราเถอะ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับนายตามลำพัง”

พูดจบ เธอก็หยิบเสี่ยวหลิงทงแบบฝาพับที่พกติดตัวออกมาโทรศัพท์ “อืม ฉันเอง พี่ชายฉันน่ะ พวกเราคงไปถึงช้ากว่ากำหนดสักครึ่งชั่วโมง”

พอเสี่ยวหลิงทงปรากฏ คนในร้านอาหารหลายคนก็หันมามองทางนี้ รวมถึงหนุ่มผมเหลืองด้วย

สมัยนั้นใครซื้อของแบบนี้ได้ คนก็มองว่าเป็นคนมีเงิน ยิ่งข้างกายเหยาอวี้เหมินยังมีชายสวมสูทสามคนที่ดูเหมือนคนในวงการใต้ดินอีก หนุ่มผมเหลืองถึงกับกลืนน้ำลาย ไม่กล้ามาพูดจาหาเรื่องฉันอีก

“เพื่อนนายเรียกแล้ว ไปเถอะอวิ๋นเฟิง ไว้ค่อยเจอกัน” หลี่จิ้งดูออกว่าฉันคิดอะไรอยู่ เธอใจกว้างและปล่อยให้ฉันไป

ภัตตาคารสิงสิง ห้องส่วนตัวสุดหรูชั้นสอง

อาหารทยอยมาเสิร์ฟหลายอย่าง มีทั้งปลาและกุ้ง ล้วนเป็นอาหารจานใหญ่ราคาแพง

เหยาอวี้เหมินรินเหล้าให้ตัวเองหนึ่งแก้ว จิบไปอึกหนึ่งแล้วมองฉัน “อวิ๋นเฟิง ต่อจากนี้ทีมของพวกนายคิดจะทำอย่างไร”

ตะเกียบของฉันหยุดค้างกลางอากาศ ก่อนจะเหลือบมองชายสวมสูทสามคนข้าง ๆ อย่างระแวดระวัง

“ไม่เป็นไร พวกเดียวกัน” เหยาอวี้เหมินวางแก้วเหล้าลง

“พี่อวี้ พี่ใหญ่ไปทำงานแล้ว ป้าโถวบอกให้รีบถอนตัว ออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด” ฉันพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป