แต่งงานใหม่ตามแม่ ลูกเลี้ยงสาวขึ้นเป็นเสาหลัก

ตอนที่ 20 ไปเก็บเงินด้วยกัน

7 นาที· 1.6K คำ

ในช่วงว่างจากงานไร่นาหน้าหนาว มื้อเย็นของบ้านคนทั่วไปมักเป็นข้าวต้ม แต่เมื่อคิดว่าโจวเซิ่งทำงานใช้แรง ทั้งยังเป็นเด็กหนุ่มวัยกำลังโต จ้าวซู่เฟินจึงหุงข้าวสวย

นำเนื้อครึ่งชิ้นที่เหลือจากเมื่อวานมาตุ๋นกับผักกาดขาว แล้วเพิ่มหัวไชเท้าดองรสเผ็ดที่สวี่ชุนฮวาส่งมา เท่านี้ก็พอให้แม่ลูกกินกันอิ่ม

โจวเปิ่นเฉวียนเลิกงานดึก แถมไม่มีเวลาแน่นอน ก่อนออกจากบ้านจึงกำชับเป็นพิเศษว่าไม่ต้องรอเขา และไม่ต้องทำอาหารเผื่อ

ซุ่ยเซียงไปต้อนรับคนที่หน้าประตูเรือน ส่วนรุ่ยเซียงพูดกับอวิ๋นซีว่า “พรุ่งนี้หอชุนเหอเปิดร้าน ฉันจะพาเธอไปเก็บเงิน”

“เถ้าแก่ของพวกเขาใจกว้าง ตอนขึ้นคาน ข้ากับซุ่ยเซียงเก็บเงินได้ตั้งสิบกว่าเหวินแน่ะ”

อวิ๋นซีเคยเห็นการโปรยเงินตอนเปิดร้านมาแล้ว จึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร ถามไปอย่างนั้นเองว่า “หอชุนเหอทำกิจการอะไรหรือ?”

“มีทั้งหอสุรา โรงน้ำชา แล้วก็โรงเตี๊ยม สร้างสวนใหญ่โตเสียจนกินพื้นที่ไปครึ่งถนน คราวก่อนที่เจ้าไปในเมืองน่าจะเห็นแล้วกระมัง อยู่บนถนนฝั่งตะวันออกของท่าเรือน่ะ อาคารเรียงรายทางใต้ของถนนแถวนั้นทั้งหมดเลย”

ในสถานการณ์วันนั้น อวิ๋นซีจะมีแก่ใจไปมองอย่างอื่นได้อย่างไร พอลองนึกดูอย่างละเอียด ก็พอจำได้อยู่บ้าง ข้างทางมีอาคารสร้างใหม่จริง ๆ

“ได้ยินว่าเดิมทีตระกูลเจียงเป็นครอบครัวบัณฑิต เถ้าแก่น้อยเคยเรียนที่สำนักศึกษาชีหลิน ทั้งยังสอบได้ซิ่วไฉด้วย สอบจวี่เหรินไม่ผ่านอยู่หลายครั้ง ถึงได้เลิกเรียนหนังสือแล้วหันมาทำการค้า”

รุ่ยเซียงพูดพลางจิ๊ปาก “เจ้าว่าคนเรียนหนังสือพวกนั้นจะทำการค้าเป็นหรือ? เพิ่งเริ่มก็สร้างสวนใหญ่โตหรูหราเช่นนี้แล้ว ต้องใช้เงินไปเท่าไรนะ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป