หยุดสตรีมสามปี กลับมาแล้วสะเทือนทั้งโลกออนไลน์

ตอนที่ 2 อยากถูกฉันลงโทษนักเชียวรึไง?

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ฝั่งปลาน้อยบุหงันไอศกรีมคึกคักขึ้นมาทันที

【หน้าใหม่จริง ๆ!】

【นี่มือใหม่จริงเหรอ พูดจาไม่เกร็งเลยสักนิด】

【เจ้าของไลฟ์ปิดบิวตี้ฟิลเตอร์ ทำให้ฉันหมดหวังไปเลย】

มีคนหลายคนไต่ตามสายเชื่อมต่อเข้ามาในห้องไลฟ์ของเสวียนหนิง เข้ามาสังเกตดูอยู่ไม่กี่วินาที แล้วก็เงียบ ๆ กดติดตาม

รุ่นจำกัดเดือนกรกฎาคม:【ยังขาดผู้ถือหุ้นไหม?】

“อยากทำให้ใหญ่โตแข็งแกร่ง ก็กลัวแต่ผู้ถือหุ้นไม่พอนี่แหละค่ะ” เสวียนหนิงตอบพร้อมเสียงหัวเราะ

รุ่นจำกัดเดือนกรกฎาคม:【มีความทะเยอทะยาน ฉันเชียร์เธอ!】

[รุ่นจำกัดเดือนกรกฎาคม ส่ง ปืนโปรยเงิน x1] (188 ถั่ว/ชิ้น)

แถบประลองสีแดงฝั่งเสวียนหนิงพุ่งไปข้างหน้าได้ช่วงสั้น ๆ รูปโปรไฟล์สาวอนิเมะของรุ่นจำกัดเดือนกรกฎาคมไปติดอยู่ที่ตำแหน่งผู้สนับสนุน เด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

“ขอบคุณของขวัญจากพี่กรกฎาคมนะคะ ส่งหัวใจให้~” เสวียนหนิงยกแขนเรียวยาวขึ้นเหนือศีรษะ ประกบเป็นรูปหัวใจดวงใหญ่

กระต่ายน้อยนมสด:【เมียหวานจัง! แคปไว้แล้ว!】

หนุ่มเจ้าชู้สายไฟฟ้า:【ฉันก็แคปเหมือนกัน แถมตั้งเป็นหน้าจอล็อกด้วย[ตาเป็นประกาย]】

รุ่นจำกัดเดือนกรกฎาคม:【ฮิ ๆ (´▽`) ส่งหัวใจให้~ ไปก่อนนะ ไปก่อน เดี๋ยวปลาน้อยจะมางับฉัน[ร้องไห้วิ่งหนี]】

เสวียนหนิงเผยฟันขาวเล็ก ๆ เรียงสวย: “ได้เลยค่ะ พี่กรกฎาคมบ๊ายบาย~”

พอรุ่นจำกัดเดือนกรกฎาคมกลับไป แถบประลองสีน้ำเงินของปลาน้อยบุหงันไอศกรีมก็พุ่งทะยานขึ้นไปอีกช่วงใหญ่ทันที คะแนนทะลุสามพันตรง ๆ กดแถบสีแดงของเสวียนหนิงจนเหลือเป็นแค่ก้อนสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ อย่างน่าตกใจ

“คุณครูหนิงหนิง รีบชวนโหวตสิ เธออยากถูกลงโทษเหรอ?” ปลาน้อยบุหงันไอศกรีมแสดงให้เห็นอย่างสมบูรณ์แบบว่าอะไรคือฮ่องเต้ไม่ร้อน ขันทีร้อนแทน

เสวียนหนิงเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงแฝงความล้อเลียน: “ทำไมนายถึงร้อนใจยิ่งกว่าฉันอีก? อยากให้ฉันลงโทษขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ดวงตาของหญิงสาวดำขลับ ตัดกับผิวขาวอมชมพูอย่างชัดเจน ขนตางอนงามสั่นไหวตามจังหวะที่เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย ปลดปล่อยเสน่ห์ที่ชวนให้หลงใหลออกมา

ใบหน้าของปลาน้อยบุหงันไอศกรีมแดงก่ำขึ้นมาทันที: “ผมแค่สงสารผู้หญิงน่ะ!”

เด็กหนุ่มที่เปี่ยมกลิ่นอายวัยเยาว์ไม่ว่าทำอะไรก็เผยความอ่อนต่อโลกที่ยังไม่เคยผ่านเรื่องราว น่ารักเสียจริง

มุมปากเสวียนหนิงยกขึ้น เลิกแหย่เขา: “วางใจเถอะ นายชวนโหวตตามปกติได้เลย”

สีแดงบนแก้มของปลาน้อยบุหงันไอศกรีมยังไม่จางหาย เขามองเวลาประลองที่เหลือ แล้วเอ่ยขึ้น: “งั้นเรามาแข่งคะแนนรวมห้านาที ฝ่ายไหนคะแนนน้อยกว่าต้องร้องเพลงหนึ่งเพลง ได้ไหม?”

เสวียนหนิงพยักหน้า: “ได้เลย~”

ทั้งสองฝ่ายปิดไมค์พร้อมกัน

เสวียนหนิงเห็นปลาน้อยบุหงันไอศกรีมลุกขึ้นจากเก้าอี้ ไฟฝั่งนั้นสว่างบ้างดับบ้าง แม้จะไม่ได้ยินเพลง แต่ดูจากการควบคุมสีหน้าที่เต็มร้อย ภาพลักษณ์โดยรวม และจังหวะการเคลื่อนไหวของร่างกายแล้ว ก็ไม่แพ้ไอดอลที่ผ่านเวทีออดิชันมาเลยสักนิด

หนุ่มเจ้าชู้สายไฟฟ้า:【ผู้ถือหุ้นที่มีกำลังช่วยกันเติมโหวตหน่อย เราจะให้หนิงเหนาะต้องรับบทลงโทษตั้งแต่ตาแรกไม่ได้นะ】

[หนุ่มเจ้าชู้สายไฟฟ้า ส่ง ลูกโป่งสารภาพรัก x1] (520 ถั่ว/ชิ้น)

[โรสกวี ส่ง ดื่มน้ำอุ่นเยอะ ๆ x1] (100 ถั่ว/ชิ้น)

กระต่ายน้อยนมสด:【ถั่วโอ่งที่เก็บมาจากการแย่งถุงนำโชคให้หนิงเหนาะหมดแล้ว ไม่เหลือสักหยด[ร้องไห้วิ่งหนี]】

[เมล็ดชาขมฉลาม ส่ง ดอกกุหลาบ x66] (1 ถั่ว/ชิ้น)

เมล็ดชาขมฉลาม:【พี่เผาไหม้หมดแล้ว】

หนุ่มมัธยมปลายเขินเขินสุด ๆ สูง 185:【@เมล็ดชาขมฉลาม อะไรกันเนี่ย? ติดไฟง่ายดับง่ายขนาดนี้เลยเหรอ[กลั้นขำ]】

เมล็ดชาขมฉลาม:【มา ๆ ๆ นายมาเลย เฟรมยกให้นายเอง】

[หนุ่มมัธยมปลายเขินเขินสุด ๆ สูง 185 ส่ง สะกิด x10] (10 ถั่ว/ชิ้น)

หนุ่มมัธยมปลายเขินเขินสุด ๆ สูง 185:【พี่ครับ น้องก็เผาไหม้หมดแล้วเหมือนกัน[ยิงฟัน]】

เมล็ดชาขมฉลาม:【……เห็นสีหน้ายิงฟันยิ้มโง่ ๆ นี่แล้วโมโหขึ้นมาเฉย ๆ[โกรธ]】

กระต่ายน้อยนมสด:【ไฟข้างล่างเหรอ?】

หนุ่มมัธยมปลายเขินเขินสุด ๆ สูง 185:【……】

หนุ่มเจ้าชู้สายไฟฟ้า:【……】

โรสกวี:【……】

……

เสวียนหนิงขำกับข้อความในแชทสาธารณะ กลั้นไม่อยู่หัวเราะออกมา: “ไม่เป็นไรไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าทุกคนพยายามเต็มที่แล้ว เดี๋ยวนั่งให้เรียบร้อย ฟังฉันอวดเสียงร้องนะ!”

วันแรกที่เปิดไลฟ์ ยังเปิดไม่ถึง 20 นาทีด้วยซ้ำ ไม่มีใครโหวตก็เป็นเรื่องปกติ ไม่มีใครโหวตใบใหญ่ยิ่งเป็นเรื่องปกติกว่า

อีกทั้งเสวียนหนิงก็เตรียมใจไว้นานแล้ว เธอไม่ใช่คนที่แพ้ไม่เป็น ขอแค่บทลงโทษไม่เกินเลย เธอก็รับได้ทั้งนั้น

แม้หน้าตาของเสวียนหนิงจะดึงดูดผู้เข้าชมได้ไม่น้อย แต่ความสามารถในการสร้างรายได้ของเธอยังไม่พอ ใช้แค่โหวตเศษเล็กเศษน้อยทีละไม่กี่เหมาไปสู้กับปลาน้อยบุหงันไอศกรีมที่มีฐานแฟนคลับและมีพี่สาวสายเปย์ประจำไม่ได้ สุดท้ายคะแนนในแถบประลองจึงหยุดอยู่ที่ 1860:4473

พูดตามตรง คะแนนนี้เกินความคาดหมายของเสวียนหนิงอยู่ไม่น้อย สำหรับบัญชีใหม่ที่ไม่มีแฟนคลับเลยสักคน ถือว่าค่อนข้างดีทีเดียว

เสวียนหนิงเคยดูหน้าโปรไฟล์ของปลาน้อยบุหงันไอศกรีม อีกฝ่ายมีแฟนคลับห้าแสนสี่หมื่นคน ห้องไลฟ์มีคนแปดร้อยกว่าคน ปกติยังมีพี่สาวสายเปย์ประจำอีกหลายคน

วันนี้ทำคะแนนได้แค่สี่พันกว่า เห็นได้ชัดว่าปล่อยน้ำเป็นทะเลทั้งผืน

“ขอโทษด้วยนะ ชนะแบบเฉียดฉิว” ปลาน้อยบุหงันไอศกรีมเชิดคาง แสร้งทำท่าภูมิใจ ลักยิ้มบนมุมปากลึก

ท่าทางทะนงตัวของเขาทำให้เสวียนหนิงโมโหขึ้นมาเฉย ๆ แน่นอนว่าไม่ใช่ไฟเบื้องล่าง

“ขอบคุณพี่ปลาน้อยที่ปล่อยน้ำให้นะคะ เกือบจะแนบเนียนไร้ที่ติแล้วเชียว” เสวียนหนิงประสานมือคารวะ ตาจิ้งจอกหรี่ลง ดูเจ้าเล่ห์เล็กน้อย

ปลาน้อยบุหงันไอศกรีมไอเบา ๆ หนึ่งที: “ผมแค่เก็บประสบการณ์การเล่นไว้ให้มือใหม่น่ะ”

“อื้อ ๆ ที่นายพูดถูกทุกอย่างเลย”

【ขอไปที ขอไปทีสุด ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ】

【ปลาน้อย: รู้สึกว่าโดนเหน็บแนมเข้าแล้ว】

“เฮ้อ” ปลาน้อยบุหงันไอศกรีมเกลี่ยผม เปลี่ยนเรื่อง “แต่ประลองครั้งแรกเธอก็ได้เกือบสองพันคะแนนแล้ว เก่งจริง ๆ นะ เอ๊ะ? เธอมีคนออนไลน์ตั้ง 180 แล้วเหรอ?”

การเชื่อมต่อพาผู้เข้าชมมาชุดหนึ่ง บวกกับการอยู่ในห้องและการโต้ตอบที่ดี แพลตฟอร์มจึงให้การเผยแพร่เพิ่มอีกเล็กน้อย

จำนวนผู้ติดตามของเสวียนหนิงก็เพิ่มจากศูนย์เป็นสี่ร้อยกว่าคนแล้ว

ข้อมูลของเธอเกินหน้ามือใหม่ช่วงเดียวกันไปไกลแล้ว

ไม่ได้เกินจริงอะไร แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกได้จริง ๆ ว่าตัวเองได้กลับมายืนอยู่หน้ากล้องอีกครั้งแล้ว

“เล่นแล้วต้องยอมรับ มาสิ ให้ฉันฟังเธอร้องเพลงหน่อย” ปลาน้อยบุหงันไอศกรีมเร่ง

ข้อความในแชทสาธารณะเริ่มเยอะขึ้นทันที

【เจ้าของไลฟ์แสดงความสามารถไหม? อยากดูเต้น】

【หวังว่าเมียคราวนี้จะไม่ใช่เจ้าสาวใบ้[ขยี้มือแบบแมลงวัน]】

【? คนข้างบน[หน้าดำ]】

【เจ้าของไลฟ์สวยขนาดนี้ พวกคุณใจร้ายปล่อยให้เธอแพ้ประลองได้ยังไง?! อ๋อ ฝั่งตรงข้ามเป็นปลาเลี้ยงนี่เอง งั้นไม่เป็นไร[เขิน]】

……

เสวียนหนิงหยิบโทรศัพท์สำรองออกมา หาแทร็กดนตรีประกอบ: “ตอนนี้ซาวด์การ์ดกับไมโครโฟนยังอยู่ระหว่างขนส่ง ใช้ได้แค่เสียงจริง ทุกคนอย่ารังเกียจนะคะ”

【ไม่รังเกียจ ไม่รังเกียจ แค่ฟังตอนพูดก็รู้สึกว่าเสียงหนิงเหนาะไพเราะมาก ร้องเพลงต้องเก่งสุด ๆ แน่ ✧!】

กระต่ายน้อยนมสด:【ไม่รังเกียจ! ต่อให้เมียร้องเพลงสองตัวเสือฉันก็ฟัง!】

เสวียนหนิงกระแอมแก้คอ แล้วเอ่ยขึ้น: “เอาละค่ะ เพลง “โนบอดี้” มอบให้ทุกคนนะคะ~”

อินโทรที่คุ้นเคยดังออกมาจากโทรศัพท์สำรอง

รอยยิ้มหวานบนใบหน้าเธอเก็บลงเล็กน้อย สายตาลดต่ำ น้ำเสียงนุ่มนิ่มดั้งเดิมก็เปลี่ยนไปตามนั้น

“You Know I still You Baby,And it will never change.”

ให้ความรู้สึกต่างจากตอนพูดปกติอย่างสิ้นเชิง ประโยคภาษาอังกฤษที่กล่าวนำนี้เปี่ยมออร่าสาวสวยผู้ใหญ่เต็มเปี่ยม

แชทสาธารณะเงียบไปก่อน แล้วตามด้วยแถวเครื่องหมายคำถามผุดขึ้นมา

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป