พรสวรรค์ระดับ SSS นี่ ข้าเหลืออดจริงๆ!

ตอนที่ 27 【นครศพ】ฝีมือของเจียงหนิง

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินเหย่วางกล้องส่องทางไกลลง แล้วเหลือบดูเวลา ตอนนี้เป็น 16:10 น. คาดว่าหกโมงเย็นฟ้าก็คงมืดแล้ว พวกเจียงหนิงมีเวลาเหลือไม่มาก

จากนั้นเขาหันไปมองคนทั้งสี่ที่อยู่ด้านหลัง «เตรียมพร้อมไว้ คอยสนับสนุนพี่ไห่ได้ทุกเมื่อ เจียงหนิงนั่นต้องคิดแผนไม่ดีอยู่แน่»

หวังซั่วกำขวานดับเพลิงแน่น

หลี่เจิงชักมีดเชือดหมูออกจากเอว แล้วถูมันกับขากางเกงสองที

ฉินจ้าวหยางลุกขึ้นจากพื้น ปัดฝุ่นบนเสื้อผ้า ก่อนจะล้วงหนังสติ๊กสีเขียวเรืองแสงออกจากกระเป๋า แล้วหยิบลูกเหล็กเล็ก ๆ จากกระเป๋าอีกข้าง ใส่ลงในกระเปาะหนังของหนังสติ๊ก

เขาทำอย่างตั้งอกตั้งใจ จนดูออกจะน่าขันอยู่บ้าง

แต่ไม่มีใครหัวเราะ

โจวหย่าถิงเดินไปที่ขอบดาดฟ้าเช่นกัน สายตาจับจ้องไปยังลานกว้าง

เฉินเหย่หันกลับไปมองลานกว้างต่อ

กลุ่มของเจียงหนิงเดินมาถึงขอบลานแล้ว อยู่ห่างจากสัตว์ประหลาดหัวจิ้งจกตัวนั้นราว 100 เมตร

สัตว์ประหลาดยังคงไม่ลุกขึ้น เพียงหันหัวไปทางเจียงหนิง

ทั้งห้าคนบนดาดฟ้ากลั้นหายใจพร้อมกัน

การล่ามรณะเริ่มขึ้นแล้ว

«ตึง ตึง ตึง—ตึง ตึง ตึง—ตึง ตึง ตึง—»

เสียงทึบหนักดังมาจากทางลานกว้าง ราวกับหัวใจดวงยักษ์กำลังเต้นรัว

เฉินเหย่ยกกล้องส่องทางไกลขึ้น เล็งไปยังใจกลางลาน

เจียงหนิงยืนอยู่หน้าสุดของกลุ่ม รอบกายมีแสงสีแดงจาง ๆ ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าห่อหุ้มอยู่ แสงนั้นเต้นเป็นจังหวะตามเสียง «ตึง ตึง ตึง» คล้ายคลื่นพลังงานบางอย่าง

«จักรพรรดิเอนจิน เมื่อพรสวรรค์ทำงาน ค่าคุณสมบัติพื้นฐานทั้งสี่จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า เสียงนั่นน่าจะเป็นเสียงหัวใจของเขา»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป