พรสวรรค์ระดับ SSS นี่ ข้าเหลืออดจริงๆ!

ตอนที่ 22 【นครศพ】จักรพรรดิเอนจิน

7 นาที· 1.6K คำ

“อย่าขยับ! ยืนอยู่ตรงนั้น!”

เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังมาจากในโถงใหญ่ น้ำเสียงทุ้มต่ำและแฝงความระแวดระวังอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่ต้องกังวลนะเพื่อน พวกเราไม่มีเจตนาร้าย”

จ้าวไห่เดินหน้าต่ออย่างช้า ๆ ให้มากที่สุด แต่ส่วนสูงถึง 195 เซนติเมตรของเขาก็ยังทำให้คนทั้งห้ารู้สึกกดดัน

“ฉันบอกให้ยืนอยู่ตรงนั้นไง!”

เสียงเดิมดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ทุ้มต่ำกว่าเดิม แฝงความตึงเครียดและข่มขู่

เฉินเหย่ก้าวออกมาจากหลังมุมทางเดิน เห็นคนพูดเป็นนักศึกษาชายผมเกรียน ถือพลั่วทหารอยู่ในมือ บนใบพลั่วมีคราบสีดำติดอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นสนิมหรือเลือดแห้ง

ด้านหลังนักศึกษาผมเกรียนมีคนยืนอยู่อีกสี่คน เป็นผู้ชายสองคน ผู้หญิงสองคน อายุราวยี่สิบปี

นักศึกษาชายร่างสูงคนหนึ่งกำท่อเหล็กไว้ในมือ ปลายท่อถูกฝนจนแหลมคม

นักศึกษาชายอีกคนรูปร่างผอม หลบอยู่ด้านหลัง มือกำคัตเตอร์ไว้ ใบมีดโผล่ออกมาเพียงนิดเดียว

ผู้หญิงสองคนก็มีปฏิกิริยาว่องไวไม่แพ้กัน คนหนึ่งผมสั้น อีกคนรวบผมหางม้า

ในมือของคนรวบผมหางม้ามีหน้าไม้เล็กอยู่ด้วย และตอนนี้มันกำลังเล็งตรงมาที่จ้าวไห่

ส่วนผู้หญิงผมสั้นกำลังรีบยัดน้ำกับอาหารบนโต๊ะใส่กระเป๋าเป้

เฉินเหย่ก้าวออกมาจากด้านหลังจ้าวไห่ น้ำเสียงสงบ “เพื่อน ใจเย็นก่อน พวกเราก็เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเมืองเมฆาเหมือนกัน มีน้ำกับอาหารอยู่แล้ว ไม่แย่งของพวกนายหรอก”

นักศึกษาผมเกรียนกวาดตามองพวกเขาทีละคน

เขาเห็นประกายโลหะสีเงินเทาบนกำปั้นทั้งสองข้างของจ้าวไห่ที่ยังสลายไปไม่หมด

เห็นมีดเชือดหมูเปื้อนเลือดในมือหลี่เจิง

เห็นคราบสีดำปนน้ำตาลบนขวานดับเพลิงของหวังซั่ว

สายตาของเขาจับจ้องสิ่งเหล่านั้นนานกว่าตอนมองเฉินเหย่เสียอีก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป