การต่อสู้ปะทุขึ้นโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย รวดเร็วและดุเดือด ไร้สัญญาณเตือนล่วงหน้าแม้แต่น้อย
ทะเลสาบจำลองในเซ็นทรัลพาร์กพลันเกิดคลื่นโหมซัดสาด ผืนน้ำพุ่งสูงขึ้นราวกับคลื่นทะเล ก่อนกลายเป็นกำแพงน้ำมหึมาในชั่วพริบตา ซัดโถมเข้าใส่เหล่านักผจญภัย
เสิ่นอี้หันขวับ ชักปืนออกมายิงใส่ผิวน้ำ
กระสุนพุ่งเข้าใส่กำแพงน้ำราวดาวตกเพลิง ก่อนหายวับไปในทันที
กำแพงน้ำที่ถาโถมลงมาจากทั่วสารทิศพัดทุกคนเข้าไปใน “คลื่นยักษ์” ที่เกิดขึ้นกะทันหัน กระแสน้ำเชี่ยวกรากซึ่งโหมกระหน่ำเข้ามากวาดทุกคนกระจัดกระจายไปในพริบตา ราวกับคลื่นซัดใบไม้บนผิวน้ำ
บนผิวน้ำที่อยู่ไกลออกไป ปรากฏเงาคนสามคน พวกเขายืนบนกระดานโต้คลื่น ฝ่าคลื่นลมเข้ามาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ
“มนุษย์กลายพันธุ์!” จินกังร้องเสียงหลง
“เลค ไอ้ปากอัปมงคล แกเรียกพวกมันมา!” หงหลางตะโกน
“เกี่ยวอะไรกับฉันด้วย!” เลคตอบอย่างน้อยใจ
แม้จะร้องโวยวาย แต่ทุกคนเคลื่อนไหวไม่ช้า ต่างชักปืนขึ้นมายิงใส่มนุษย์กลายพันธุ์ทั้งสามในทะเลสาบ
มนุษย์กลายพันธุ์ทั้งสามย่อตัวลงพร้อมกัน คลื่นยักษ์พลันก่อตัวขึ้นด้านหลัง พุ่งสูงเป็นสันคลื่นมหึมา กระสุนทะลุผ่านคลื่นไปโดยไม่รู้ว่าปลิวหายไปทางไหน
ทั้งสามโต้คลื่นไปมา ความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งที่อยู่ในทะเลสาบจำลองกลางเมือง แต่กลับลื่นไถลไปมาได้อย่างอิสระราวกับกำลังโต้คลื่นอยู่บนชายหาดฮาวาย
ขณะเคลื่อนผ่านคลื่นยักษ์ พวกเขายกปืนขึ้นเล็งเหล่านักผจญภัย กระสุนหวีดหวิวพุ่งเข้าหาพวกเขาด้วยความเร็วแทบถึงขีดสุด
“เสิ่นอี้!” จินกังตะโกน “พวกมันเคลื่อนที่เร็วมาก เราเล็งไม่โดน!”
“ไม่ต้องห่วง” เสิ่นอี้ยกปืนขึ้นอย่างเย็นชา แล้วยิงใส่มนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งทันที
ตอนเสิ่นอี้ลั่นไก มนุษย์กลายพันธุ์คนนั้นก็สร้างคลื่นยักษ์ขึ้นมาอีกครั้ง ผืนน้ำม้วนตัวเข้าหาฝั่ง ขณะที่เจ้าตัวฉวยจังหวะเคลื่อนผ่านสายน้ำ
ใครจะคิดว่ากระสุนจะหวีดหวิวกลางอากาศแล้วเลี้ยวโค้ง ตามรอยเส้นทางที่มนุษย์กลายพันธุ์คนนั้นไถลไป ก่อนพุ่งเข้าไปในคลื่นยักษ์จากด้านหลัง กระสุนกระแทกเข้าใส่ร่างของเขาดังปุ
มนุษย์กลายพันธุ์ร้องลั่น แต่ยังฝืนยืนหยัดไม่ล้ม ทว่าคลื่นลูกหนึ่งซัดลงมา กระแทกเขาจมลงไปในน้ำอย่างจัง