ทะลุมาเป็นลูกสาวหัวหน้ากอง กลายเป็นขวัญใจทั่วเขตบ้านพัก

ตอนที่ 47 กินเนื้อ 1

6 นาที· 1.5K คำ

เสิ่นเมิ่งกับเฉินอิงฮวารู้สึกเหมือนหูฝาดไป ลูกสาว/น้องสามีของพวกเธอจับหมูป่าได้งั้นเหรอ?

สีหน้ามึนงงของทั้งคู่แทบไม่ต่างจากเจียงเว่ยหมินกับเจียงเว่ยจวินตอนเพิ่งได้ยินเรื่องนี้

เจียงเว่ยหมินไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก้มวางตะกร้าสะพายลงกับพื้น แล้วยื่นมือแหวกผักป่าสดอ่อนที่อยู่ด้านบน เผยให้เห็นเนื้อหมูป่าที่หั่นเป็นชิ้นเรียบร้อยวางอยู่ข้างใต้ เนื้อแดงสดมันแทรกเป็นริ้ว แต่ละชิ้นดูแน่นเต็มคำ

เฉินอิงฮวาเบิกตากว้าง ฟืนในมือร่วงลงพื้น “นี่...นี่เป็นหมูป่าจริง ๆ เหรอ?”

จนได้เห็นเนื้อเป็น ๆ กับตา เธอถึงเชื่อจริง ๆ ว่าลูกสาวจับหมูป่าได้

เจียงเว่ยจวินเองก็วางตะกร้าสะพายที่แบกมา แล้วเปิดผักป่าด้านบนออก “ยังมีอีกนะครับแม่ หมูป่าตัวนี้ใหญ่มาก หนักตั้งสามร้อยกว่าจิน!”

เขายิ้มอธิบาย “น้องเล็กใช้กับดักจับมันได้ในป่าลึก แบกกลับมาเองไม่ไหว ก็เลยลงจากเขามาตามผมไปช่วยแบก แต่หนักเกินไป ผมก็แบกไม่ไหวเหมือนกัน เลยชวนพี่รองไปด้วยครับ”

จากนั้นเขาก็อวดอย่างภูมิใจ “พวกเรากลัวคนเห็น เลยชำแหละหมูป่าริมแม่น้ำในป่า จัดการให้เรียบร้อยก่อนค่อยกลับมา ระหว่างทางก็ระวังตัวกันสุด ๆ ไม่มีใครเห็นเลย...”

เขายังพูดไม่ทันจบ ความดีใจบนใบหน้าของเฉินอิงฮวาก็ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนกและความโมโห

เธอไม่สนใจเนื้อหมูป่าสองตะกร้า รีบก้าวเข้าไปหาเจียงหลี่ที่เพิ่งวางตะกร้าลงและยังไม่ได้พูดอะไร ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงบนแผ่นหลังของเจียงหลี่เบา ๆ

เธอทั้งร้อนใจทั้งโมโห จนเสียงสั่นเครือ “แกนี่มันเด็กบ้าบิ่นจริง ๆ อยากให้แม่ตกใจตายหรือไง?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป