ความคิดนี้วนเวียนอยู่ในใจลู่สือเหิงหลายรอบ ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกว่าวิธีนี้ใช้ได้
คอกวัวทรุดโทรมมานานแล้ว ไม้หลายท่อนถูกแมลงกัดกินจนเกือบผุพังทั้งท่อน ภายนอกดูเหมือนยังพอไหว แต่เนื้อในกลับผุกร่อน ใช้เป็นที่พักคนก็แค่พอแก้ขัดเท่านั้น
เขาไม่กล้าวางเพลิง เพราะคอกวัวอยู่ตรงเชิงเขา หากไฟลุกลามจนควบคุมไม่อยู่ อาจก่อให้เกิดภัยพิบัติใหญ่กว่าเดิม
เขาแค่ต้องรอจนดึกสงัด แล้วค่อย ๆ คลายเสาค้ำทั้งสี่มุมของคอกวัว จากนั้นดึงลิ่มไม้ที่ใช้ยึดออกสักสองสามอัน ไม่ต้องออกแรงมาก คอกวัวที่ทรุดโทรมอยู่แล้วก็จะพังลงมาเองเมื่อถูกแรงกระทบเพียงเล็กน้อย
ขอแค่เขาทำอย่างแนบเนียน ใครเห็นก็ต้องคิดว่าคอกวัวเก่าจนพังลงมาเอง ไม่มีใครนึกถึงว่ามีคนแอบลงมือ
ส่วนเรื่องหลังจากนั้น เขาก็พอจะคาดเดาได้
ในยุคนี้ คนในหมู่บ้านจะมีใครไม่มองคนที่ถูกส่งลงชนบทเป็นตัวอันตราย เป็นภาระร้อนมือบ้าง? ต่างก็หลีกหนีให้ไกลที่สุด กลัวว่าจะพัวพันแม้เพียงนิดเดียวแล้วนำปัญหาที่ไม่จำเป็นมาให้
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ทุกครอบครัวต่างก็ขัดสนทั้งเงินและอาหาร ไม่มีบ้านไหนอยากต้อนรับคนนอกมาอยู่ด้วยอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกคนมีมลทินที่ถูกส่งลงชนบท
ถึงตอนนั้นคุณปู่จี้กับหลานชายก็จะไม่มีที่อยู่ คาดว่าทั้งหมู่บ้านคงไม่มีใครยื่นมือรับไว้ หัวหน้าหมู่บ้านคงต้องหาทางจัดที่พักให้พวกเขา จะให้สร้างที่อยู่ใหม่สำหรับคนที่ถูกส่งลงชนบทก็เป็นไปไม่ได้ แต่ก็คงไม่ปล่อยให้พวกเขานอนตากลมกินลมอยู่ข้างนอก
ถึงตอนนั้น เขาแค่ก้าวออกไปในจังหวะนี้ แล้วเสนอตัวรับคุณปู่จี้กับหลานชายมาอยู่บ้านตัวเอง ก็จะช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนให้หัวหน้าหมู่บ้าน แถมยังได้ชื่อว่าเป็นคนมีน้ำใจและกล้าหาญ อีกอย่างก็จะมีเหตุผลเหมาะสมให้พวกเขาย้ายมาอยู่บ้านเดียวกับเขา เพื่อที่เขาจะได้คอยดูแลความปลอดภัยอย่างใกล้ชิด