เบื้องหลัง หุ่นหินกลับมารวมตัวเป็นภูตหินยักษ์อีกครั้ง แล้วไล่ตามพวกเขาต่อไป
ใกล้ถึงปากหุบเขาแล้ว สวี่ซื่อมองเห็นภาพชวนขันผ่านกระจกมองหลัง ชายคนหนึ่งที่ดูราวกับ “ออพติมัส ไพรม์” แบกรถเก๋งคันหนึ่ง พุ่งออกไปจากด้านหน้าขบวนรถ
ภาพนี้ช่างคุ้นตา ครั้งก่อนมีแค่คนไม่กี่คน แต่คราวนี้เป็นรถทั้งคัน
สวี่ซื่อถึงกับมองเห็นสาวสองคนในรถผ่านกระจกที่แตกร้าว สีหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ
ในเวลาเดียวกัน ร่างปราดเปรียวร่างหนึ่งกระโดดลงมาจากหน้าผาเหนือหุบเขา ก่อนจะลงบนหลังคารถกระบะได้อย่างแม่นยำ ราวกับไร้น้ำหนัก
สวี่ซื่อยังเห็นเธอหันมามองเขาด้วยความสงสัยแวบหนึ่งด้วย
แต่ถึงอย่างนั้น มือที่กำลังจับท้ายกระบะของสวี่ซื่อก็ไม่ได้คลายออก
ขบวนรถยังคงเร่งความเร็วเพื่อหนีห่างจากสิ่งประหลาดที่ตามมาด้านหลัง ขณะเดียวกันผลลบกลิ่นอายของพี่ระบบก็ใกล้หมดเวลาแล้ว หากปล่อยมือในตอนนี้ก็ไม่ต่างจากยื่นตัวเองให้พวกมันกิน
ความเร็วระดับนี้ต่างหากคือเป้าหมายของเขาในอนาคต ถ้า “เสี่ยวเตาสุดยอด” ของเขาเร็วได้ขนาดนี้ก็คงดี