ประมุขผู้เฒ่าตระกูลเกาปะทะกับเย่อู๋ซวง ยิ่งสู้ก็ยิ่งหวาดหวั่น เขาสัมผัสได้แล้วว่าพลังยุทธ์ของเย่อู๋ซวงแข็งแกร่งกว่าตนมากนัก แต่ผู้หนุนหลังตระกูลเกายังมาไม่ถึง เขาเกรงว่าตัวเองจะยืนหยัดรอจนกว่าคนเหล่านั้นจะมาถึงไม่ไหว
แต่ประมุขผู้เฒ่าตระกูลเกาก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเย่อู๋ซวงถึงไม่เอาชนะตนเสียที เห็นได้ชัดว่าเย่อู๋ซวงยังมีแผนสำรอง หรือว่าเขาจะสัมผัสได้ว่ามียอดฝีมือของตระกูลเกาซ่อนอยู่ จึงกำลังรอพวกนั้น? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เย่อู๋ซวงก็น่ากลัวเกินไปแล้ว
แม้แต่ตัวเขาซึ่งเป็นประมุขผู้เฒ่าตระกูลเกา ยังสัมผัสกลิ่นอายพลังยุทธ์ของยอดฝีมือในตระกูลไม่ได้ หากเย่อู๋ซวงสัมผัสได้ ก็หมายความว่าพลังยุทธ์ของเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ดูท่าต่อให้ผู้หนุนหลังตระกูลเกามาถึง ก็ไม่มีทางหยุดเย่อู๋ซวงได้
แม้ผู้หนุนหลังตระกูลจะทรงอำนาจมากในนครเจียงตู แต่หากพูดถึงพลังยุทธ์แล้ว ก็ยังไม่อาจเทียบบรรพชนของตระกูลได้ ด้วยเหตุนี้ตระกูลเกาจึงยืนหยัดมั่นคงในนครเจียงตูมาได้
เย่อู๋ซวงมองออกว่าประมุขผู้เฒ่าตระกูลเกากำลังคิดอะไรอยู่ เขาซัดฝ่ามือออกไป ประมุขผู้เฒ่าตระกูลเกากระเด็นลอยไป เย่อู๋ซวงไม่ได้เอาชีวิตอีกฝ่าย เพียงกล่าวว่า «สู้กับผมอยู่แท้ ๆ ยังกล้าวอกแวกอีก อยากตายหรือไง!»
เย่อู๋ซวงกำลังจะลงมือสังหารประมุขผู้เฒ่าตระกูลเกา แต่ในตอนนั้นเอง อีกฝ่ายพลันตะโกนลั่น «ขอเชิญบรรพชนตระกูลเกาออกมาช่วยชีวิตคนในตระกูลด้วย!» เย่อู๋ซวงรอจังหวะนี้อยู่ เขาจงใจให้อีกฝ่ายเรียกบรรพชนตระกูลเกาออกมา จึงผ่อนจังหวะการเคลื่อนไหวลงมาก
เขากำลังรอบรรพชนตระกูลเกา ในเมื่อรู้แล้วว่าตระกูลเกามีบรรพชนอยู่ เช่นนั้นก็จัดการให้หมด จะได้ไม่เหลือปัญหาภายหลัง ทว่ายังไม่ทันที่บรรพชนตระกูลเกาจะปรากฏตัว ก็มีเสียงดังมาจากนอกประตู «ใครกล้ามาก่อเรื่องในตระกูลเกา ไม่รู้จักที่ตายเสียแล้ว!»