ทะลุมิติมาโบราณ เพิ่งตั้งตัวได้ก็ถูกบอกว่าเป็นองค์ชาย?

ตอนที่ 34 หลิวป๋อหยงผู้คับแค้นใจ

8 นาที· 1.8K คำ

ชั่วพริบตาเดียวก็ถึงวันที่ 1 เดือนสิบ เทศกาลส่งเสื้อกันหนาว

ฉินเซียวพาเสื้อกระดาษกับเครื่องเซ่นที่ซื้อเตรียมไว้ขึ้นรถม้า ออกจากเมือง

ไม่นานก็เดินทางมาถึงหมู่บ้านชิงเถียน

สองพี่น้องหวังจ้วงกับหวังสือมารออยู่หน้าประตูแต่เนิ่น ๆ

เมื่อเห็นรถม้าเข้ามา ทั้งสองก็เดินเข้ามาคารวะ

「คารวะคุณชาย」

ฉินเซียวลงจากรถ ทั้งสองช่วยยกเครื่องเซ่นแล้วเดินตามไปยังสุสาน

เทศกาลส่งเสื้อกันหนาวเป็นธรรมเนียมโบราณ เมื่ออากาศหนาวลง ผู้คนเชื่อว่าผู้ล่วงลับเองก็ต้องการเสื้อผ้า ดังนั้นในวันนี้จึงต้องเซ่นไหว้บรรพชนและส่งเสื้อกันหนาวไปให้

ฉินเซียวจัดวางข้าวของให้เรียบร้อย ก่อนจุดไฟเผาเสื้อผ้ากระดาษและเงินกระดาษ

เมื่อมีสองพี่น้องหวังจ้วงกับหวังสืออยู่เบื้องหลัง ความหวาดกลัวที่เคยมีก็จางหายไป

หลังเงินกระดาษมอดไหม้จนหมดและไม่มีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้น เขาจึงวางใจได้อย่างหมดจด

ทั้งสามกลับไปยังเรือน

「คุณชาย ปีนี้เก็บเกี่ยวได้ผลดีมาก ข้าทำตามคำสั่งของท่าน ขายธัญพืชให้หลี่ต้าห่ายแล้ว」

ฉินเซียวพยักหน้า ยกถ้วยชาขึ้นจิบ

「อืม ต่อไปก็ทำเช่นนี้」

「ขอรับ」

เขาไม่ได้อยู่บ้านนานนัก ดื่มชาไปหนึ่งถ้วยก็ออกไปขึ้นรถม้า เดินทางออกจากหมู่บ้าน

ฉินเซียวบังคับรถม้าอย่างสบายอารมณ์ ครั้นเห็นคนสองคนยืนอยู่ริมทางเบื้องหน้า และเห็นลูกแก้วแสงสีดำบนศีรษะของพวกเขา ก็รู้ว่ามือสังหารมาอีกแล้ว

ในใจเขาลิงโลด จึงหยุดรถม้าแล้วแสร้งทำเป็นสงสัย เดินเข้าไปถามว่า「จอมยุทธ์ทั้งสองประสบปัญหาอันใดหรือ」

ทั้งสองหันกลับมา ใบหน้าสวมหน้ากากเหล็ก

ฉินเซียวผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง「พวก...พวกเจ้าเป็นใคร」

เขากวาดตามองโดยรอบอย่างรวดเร็ว ยืนยันว่าไม่มีใครซ่อนตัวอยู่

เขามีเนตรแท้จริง ตราบใดที่มองเห็น ต่อให้มีคนหลบอยู่หลังหิน ก็ยังเห็นกลุ่มแสงเหนือศีรษะของคนผู้นั้น

เมื่อไม่เห็นแสง ก็แปลว่าไม่มีคนนอกอยู่ใกล้ ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป