"......"
เฉิงสือเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง คนตาบอดเดินตามหลังมาอย่างเงียบ ๆ เมื่อเธอตั้งใจจะบอกอะไรบางอย่างกับเฉิงสือ ย่อมไม่อาจยืนกรานกับทางเลือกที่ไร้ความหมายได้ แถมตัวเธอเองก็ไม่ใช่คนหัวรั้นอะไรนัก
แต่ตลอดทางที่มุ่งสู่ใจกลางเมืองเล็ก ทั้งสองกลับไม่พูดกันสักคำ เฉิงสือเฝ้าระวังรอบด้าน ไม่มีความคิดจะทำลายความอึดอัดนี้เลย คนตาบอดก็ดูเหมือนจะเช่นกัน ทีมเล็ก ๆ ที่มีสมาชิกสองคนนี้จึงจมลงสู่ความเงียบงัน
ตามกันมาจนถึงจุดหนึ่ง เฉิงสือก็ทนกับบรรยากาศแปลก ๆ นี้ไม่ไหว เหยียบเท้าหยุดยืน หันกลับไปมองคนตาบอดผู้มองไม่เห็นทางแต่กลับเดินไม่เคยเหลื่อม แล้วถามขึ้นอย่างหมดอารมณ์ว่า
"ค้นเจอข้อมูลที่ใช้ได้อะไรมั้ย"
"นายอยากรู้อะไร" คนตาบอดเงยหน้าถาม
"?" เฉิงสืออึ้งไปครู่หนึ่งแล้วหัวเราะอย่างโมโห "ฉันจะอยากรู้อะไรก็ได้งั้นเหรอ งั้นฉันอยากรู้ว่าที่นี่ที่ไหน ความผิดปกติของการทดสอบอยู่ตรงไหน ปมของ[เวลา]ซ่อนอยู่ตรงไหน กับดักของ[โชคชะตา]อยู่ตรงไหน พวกนี้เธอจะบอกฉันได้หมดเลยงั้นเหรอ"
คนตาบอดขมวดคิ้วนิดหนึ่ง คิดตรองอยู่ครู่แล้วพยักหน้าอย่างจริงจังว่า
"ที่นี่คือประตูพินาศ เมืองเล็กที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของภูเขาไฟนรกและใกล้ภูเขาไฟที่สุด ตำแหน่งบนผิวพิภพของมันตรงกับแนวป่าไม้ทางตะวันตกเฉียงใต้นอกเมืองเจียซือไม่ล่า
ที่แห่งนี้เป็นถิ่นฐานของนายหน้าพาข้ามมิติที่มีชื่อเสียง ก็เล่ากันว่าเคยเป็นจุดยึดเหนี่ยวของอารยธรรมแห่งแรกที่ถือกำเนิดขึ้นจากความปรารถนาของสิ่งมีชีวิตใต้พิภพที่อยากกลับคืนสู่ผิวพิภพ
จุดเด่นที่สุดของที่นี่คืออยู่ใกล้ภูเขาไฟพอสมควร ความผิดปกติของการทดสอบจึงมีโอกาสสูงที่จะเกี่ยวข้องกับภูเขาไฟ พวกเราเดินเพลิน ๆ อยู่ในเมืองมาตลอดแบบนี้ ไม่ลงไปดูเหมืองแร่คริสตัลหลอมเหลวนอกเมืองเพื่อสืบดูพวกคนงานเหมืองดีกว่า บางทีที่นั่นอาจให้ผลลัพธ์ก็ได้
อีกอย่าง [เวลา]ไม่เคยชอบวางปมเลย ตัวที่ชอบวางกับวางอยู่ทุกที่คือองค์ผู้อุปถัมภ์ของพวกเรา[โชคชะตา]
และ[โชคชะตา]ก็ไม่เคยวางกับดักเลย สิ่งที่ดึงคนเข้าไปแล้วหาทางออกไม่ได้......มักเป็นคู่ปรับของพวกเรานั่นแหละ[เวลา]"