หืม?
[ความทรงจำ]อดีตอันดับสองปัจจุบันอันดับหนึ่ง ราวในฝัน?
ฉินซินคือเขา!?
เฉิงสืออึ้งงงาน ด้วยความระมัดระวังจากการเป็นคู่ปรับทางศรัทธา เขาอยากถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อขยับระยะห่าง แต่พอนึกได้ว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ส่งผ่านไฟด้วยคน ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้ก่อตั้งผู้ส่งผ่านไฟ เขาจึงยืนหยุดอยู่ตรงนั้น เพียงแต่สีหน้าบนใบหน้ากลับเริ่มเฉิ่มเฉินขึ้นเรื่อย ๆ
เฮ้ย ฉันเป็นสาวกของเทพแห่งความบันเทิง แถมมักไปวุ่นกับพวกอันดับต้นของ[ความทรงจำ]ตลอด ถ้าพระองค์รู้เข้า ไม่ใช่จะมาประจานฉันอีกรอบหรอกเหรอ?
แต่ว่าก็แปลกนะ ถ้าฉินซินคือราวในฝันจริง ทำไมเทพแห่งความบันเทิงถึงยังไม่ลงมือ?
หลี่จิ่งหมิงไม่เกี่ยวข้องกับ[ลวงตา]แม้แต่น้อย ยังถูกดึงไปอยู่ฝ่าย[ความว่างเปล่า]เลย แถมคนในกระจกคนนี้ยังเป็นผู้ส่งผ่านไฟที่พระองค์ปกป้องด้วยตัวเอง ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยให้อีกฝ่าย "ทุกข์ทรมาน" อยู่ใน[การดำรงอยู่]หรอกน่า
แต่ดูกระจกนี่สิ... สายตาเฉิงสือหันกลับไปมองกระจกที่เปล่งประกายดังหน้าตัดอัญมณีอีกครั้ง ซี้ออออ—
ดูเหมือนก็ไม่ได้ทุกข์ทรมานเท่าไหร่
"วัตถุตกทอดของบริวารเทพระดับ SSS [กระจกม่านฝันไร้วรรณ] กระจกแห่ง[ความทรงจำ]ที่ใช้ม่านฝันปกคลุม[การดำรงอยู่]เพื่อให้เกิดผลย้อนรำลึกอดีต!"
คำพูดนี้แน่นอนว่าไม่ใช่เฉิงสือพูด เขาไม่รู้จักฝันอะไร วรรณอะไร กระจกอะไรหรอก คำนี้มาจากปากของสาวก[สัจธรรม]ผู้รอบรู้ไปเองทั้งหมด
ตระกูลหวังดูเหมือนจะเข้าใจเรื่องพวกนี้ดี และเฉิงสือก็เป็นคนที่ชอบฟังเรื่องแบบนี้ที่สุด เขาจึงส่งสายตาเป็นเชื้อเพลิงให้อีกฝ่ายไปหนึ่งครั้ง แฝงความหมายชัด ๆ ว่า:
พูดเก่งก็พูดให้มากขึ้นอีก ยิ่งตอนนี้นายฉลาดรอบรู้เท่าไหร่ ภาพลักษณ์ที่พังไปเมื่อกี้จากการหนีตายเหมือนตัวตลกนั่น ก็ยิ่งฟื้นคืนมาได้เท่านั้น