“ดี!
ตราบใดที่คุณควบคุมมันได้ ส่วนที่เหลือฝากไว้กับฉัน”
เฉิงสือหัวเราะขึ้นมา “นายเป็นห่วงแถวนั้นมันตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วล่ะ มีแผนอะไรไว้หรือเปล่า?”
“อืม ประสาทสัมผัสทั้งห้าของพรานแข็งแกร่งกว่าอาชีพอื่น ยิ่งพรานระดับคะแนนแบบอวี่มู่ด้วยแล้ว ความไวในการรับรู้ของมันน่ากลัวมาก
แม้ฉันจะไม่ขาดสิ่งเหล่านี้ แต่ได้หมากที่ไว้ตรวจจับสภาพแวดล้อมเพิ่มขึ้นหนึ่งตัว ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย”
“ทำไมฉันฟังดูเหมือนนายกำลังจะเอามันหลอมเป็นหุ่นเชิดยังไงยังงั้นเลย?”
“ใกล้เคียงนั่นแหละ คลังสมบัติของ[ความรุ่งเรือง]มีสัญญาวิญญาณพิศวงที่แม้แต่ฉันยังดูไม่รู้เรื่องอยู่บ้าง ฉันยังไม่เคยลอง พอดีจะหยิบมาทดลองซะเลย
พูดถึงเรื่องนี้ เฉิงสือ รีบอธิษฐานสิ แล้วเอาของนายออกไป”
ของฉัน?
ของอะไร?
เฉิงสืออึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ทันทีว่า ตอนแรกก่อนจะพุ่งเข้าไปในการทดสอบ[การให้กำเนิด]นั่น เขาตั้งใจจะอธิษฐานขอการทดสอบ[ความรุ่งเรือง]เพื่อหยิบไอเทมเพิ่มพลังจิตจากมือแมวใหญ่นั่นเอง
ผลคือผ่านอุปสรรคมาจนถึงตอนนี้ เข้าร่วมการทดสอบไปแล้วสองรอบ แต่ไอเทมก็ยังไม่ได้อยู่ดี
“……”
เฉิงสือหัวเราะขบขันอยู่สองครั้ง แล้วพยักหน้า “ได้ เดี๋ยวฉันอธิษฐานตอนนี้แหละ งั้นนายไปด้วยกันกับฉันเถอะ พอดีจะพาไปที่แห่งหนึ่ง แนะนำให้รู้จักเพื่อนใหม่ที่น่าสนใจสักคน”
“เพื่อนใหม่ที่น่าสนใจ?” หงหลิงยกขนคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถามอย่างแปลกใจ “ฟังจากน้ำเสียงนาย คนคนนี้มีเรื่องเล่าใช่ไหม?”
เรื่องเล่า?
ถ้าเรื่องที่ตัวเองให้กำเนิดตัวเองกับตัวเองนั้นนับเป็น ‘เรื่องเล่า’ แทนที่จะเป็น ‘อุบัติเหตุ’ ก็ถือว่ามีเรื่องเล่าจริงแหละ
“ไปถึงแล้วนายก็จะรู้เอง
อ้อ ขอถามหาคนหนึ่ง มีผู้เล่นคนหนึ่งชื่อหลินเหรินยวี่ นายเคยได้ยินไหม?”