ไม่นานนักสองคนก็มาถึงสถานที่ที่เฉิงสือกับฉินซินเคยปะทะกันมาก่อน เฉิงสือจำได้ว่าหน้าเขตที่อยู่อาศัยตรงนี้เคยมีแปลงดอกรุ้งหลานสีชาดปลูกอยู่เป็นผืน
ถึงสถานที่นี้จะพังยับหลังถูก[การดำรงอยู่]เยียวยา แต่อาคารเดิมกลับไม่หายสักหลัง เฉิงสือจึงเห็นแปลงดอกรุ้งหลานสีแดงนั่นได้อย่างรวดเร็ว และพบช่อดอกไม้ทรงกลมสีแดงเลือดหนึ่งช่อวางอยู่ริมทาง
จากจุดที่มันอยู่ นี่คงเป็นที่ที่เจ้าหนูน้อยที่เขาเอาเปรียบไว้ทิ้งช่อดอกไม้ไว้
จริงด้วย แม้แต่ช่อดอกไม้ที่ถูกเด็ดมาก็ยังเปลี่ยนสี ดอกรุ้งหลานคือเครื่องหมายที่[เวลา]ใช้ทำเครื่องหมายโลกต่าง ๆ และยังเป็นเบาะแสที่พระองค์ฝากไว้ให้เหล่าผู้เล่น
นี่แหละ[สัจธรรม] ถึงสาวกของพระองค์จะนิสัยประหลาดคนต่อคน แต่สมอง......ใช้การได้จริง ๆ
เมื่อรู้ว่าสัญลักษณ์ยึดโลกคืออะไร เฉิงสือก็เริ่มไตร่ตรองกฎการเปลี่ยนแปลงของโลกตลอดการทดสอบนี้ ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่เขาใส่ใจที่สุด และกุญแจสำคัญที่จะหาทางกลับบ้านเจอ
แต่ว่ากันตามตรง เฉิงสือเห็นดอกรุ้งหลานครั้งแรกมันก็สีแดง และตอนนี้ก็ยังสีแดง นั่นหมายความว่าเขากลับมาอยู่ในโลกเดิมตอนต้นแล้วสินะ?
ชัดเจนว่าใช่ เพราะเมื่อเขาจับคู่สถานะของผู้เล่นแต่ละคนเข้ากับสีของดอกรุ้งหลาน ก็ไม่ช้าก่อนที่เขาจะแกะรอยการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของไทม์ไลน์วันนี้ออกมาได้
ช่วงต้นการทดสอบ ทุกคนล้วนเป็น "ผู้เล่นดั้งเดิม" โลกจึงเป็น "โลกดั้งเดิม" ดอกรุ้งหลานแห่งเหวลึกยามนั้นมีสีแดง
จนกระทั่งเขากับคนตาบอดตามหาอาเดริกเจอ และระหว่างนำชายเหมืองคนนี้กลับโรงแรม เขาก็ยืนยันอีกครั้งว่าดอกรุ้งหลานยังคงเป็นสีแดง