เตียงนอน โต๊ะเก้าอี้ ประตูหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน ระเบียง
สายลมอุ่นข้ามกรอบหน้าต่างโจนเข้ามาในห้อง ตรวจตราทุกซอกมุมด้วยความสงสัย ลูบไล้ม่านเบา ๆ ดีดเส้นผมอย่างหยอกเยิน อบอุ่นจนใจลอย
เฉิงสือถูกเส้นผมเขี่ยจนคัน เขาลืมตาพรวดขึ้น พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ
นี่มัน...
ห้องพักในโรงแรม?
เขาลุกขึ้นประหลาดใจมองไปรอบ ๆ ห้องไม่เล็ก แต่ข้างในไม่มีใคร
มีแค่เขาคนเดียว!
ใจเฉิงสือร่วงวูบ ขมวดคิ้วเล็กน้อย
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่มีการทดสอบมาเลยที่ลืมตาแล้วไม่เห็นใคร
ก็เหมือนที่เคยพูด การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ล้วนหมายถึงความเสี่ยงใหม่
เฉิงสือไม่กล้าประมาท เขาลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว ตรวจสอบทุกอย่างในห้องอย่างระมัดระวังและรอบคอบ
จนกระทั่งพบว่าทั้งห้องไม่มีวงเวทหรือกับดัก จึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
เมื่อครู่ตอนตรวจสอบ เหมือนได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากห้องข้าง ๆ
หรือครั้งนี้ แต่ละคนจะได้ห้องคนละห้อง?
คิดเช่นนั้น เฉิงสือย่องกลับขึ้นเตียงเบา ๆ แล้วคลานไปคลำผนังด้านหัวเตียง
แต่ทันทีที่เขาแนบหูเตรียมจะฟังว่าห้องข้าง ๆ เป็นยังไง ก็ได้ยินเสียงหายใจแผ่วเบาคล้ายมีคล้ายไม่มี
!!!
ในจังหวะนี้ ณ ห้องตรงข้ามที่กั้นไว้ด้วยผนังด้านเดียว ก็มีคนคนหนึ่งที่กำลังแอบฟังความเคลื่อนไหวในห้องของเขาเหมือนกัน!
รูม่านตาเฉิงสือหดย่น!
แต่ถึงใจจะตกใจ เขากลับไม่กลัวเลยสักนิด
เพราะเขารู้ว่า ถ้าเป็นเขาที่แอบฟัง ก็ต้องกลั้นลมหายใจไม่ให้ส่งเสียงใด ๆ ออกมาเด็ดขาด
ในเมื่อฝั่งตรงข้ามส่งเสียงออกมานิดหนึ่ง นั่นก็หมายความว่านี่ไม่ใช่การแอบฟัง แต่เป็นการหยั่งเชิง
ห้องข้าง ๆ น่าจะเป็นผู้เล่น!
แถมยังเป็นผู้เล่นที่คิดโน่นคิดนี่เยอะ
รับมือกับคนแบบนี้ ตีลูกตรงได้ผลที่สุด!