ประการแรก ขออวยพรปีใหม่!
ประการที่สอง เปิดฉากอัปเดตเดือนมกราคม 90 ตอน เริ่มเลย!
...
ถูกจับตามองไว้แล้ว!!
ทั้งสองคนเห็นแสงวาบจากปลายดาบก็ตั้งตัวไม่ถูก แลช้อนสายตามองหน้ากันครั้งเดียวก็สะบั้นหัววิ่งหนีออกไปอย่างเต็มกำลัง
แต่ฉินซินจะปล่อยพวกมันไปได้อย่างไร ชายหนุ่มในกระจกเพียงแทงดาบต่อเนื่องเบา ๆ สองจุดเท่านั้น ก็ฟาดทั้งสองคนที่พยายามหลบหนีล้ำลงพื้น อัลเลนดอร์ครวญครางหนึ่งคราก็ล้มลงไม่ได้ลุกอีก ส่วนโมลาบิคแค่ครางอู้อี้หนึ่งเสียง มือสองข้างก็รี่เข้าหาซองอกทันที
เห็นดังนั้น ฉินซินก็แทงดาบจุดลงที่ท้ายทอยของโมลาบิคอีกครั้ง ยิ้มอย่างอ่อนโยนว่า “ฉันแนะนำว่านายอย่าขยับดีกว่า ไม่งั้นสิ่งที่นายจะได้เข้าเฝ้าก็ไม่ใช่องค์ผู้อุปถัมภ์ของนาย แต่เป็น[ความตาย]แทน”
โมลาบิคแข็งค้างไปทั้งตัว ร่างกายตึงเครียดเต็มที่ ก่อนจะรู้หน้ารู้หลังกางมือสองข้างออก ส่งสัญญาณไปยังคนเบื้องหลังว่ายอมแพ้แล้ว
ขณะนั้นคนตาบอดก็เดินไปมามารวมวงด้วย หล่อนสัมผัสพลังบนตัวทั้งสองคนแล้วแสดงสีหน้าสงสัย
“เป็นร่องรอยของ[ความโง่เขลา]จริง ๆ แม้จะเบาบางมาก แต่ยุคสมัยนี้จะมีเงาของพระองค์ได้อย่างไร......
พวกนายคือนักปราชญ์ผู้ศรัทธาใน[ความโง่เขลา]งั้นรึ?”
นักปราชญ์?
มีคนรู้จักองค์นายของเรา และเรียกพวกเราว่านักปราชญ์งั้นรึ?!
วินาทีนั้น ความกลัวที่กดทับโมลาบิคและอัลเลนดอร์เอาไว้กลับละลายหายไปชั่วขณะหนึ่ง ไม่เพียงเท่านั้น ในใจของพวกเขายังผุดขึ้นมาซึ่งความยินดีลับ ๆ ที่ไม่อาจเอ่ยปากให้ผู้ภายนอกได้ยิน
พวกเขารู้จัก[ความโง่เขลา] พวกเขาเข้าใจองค์นายของเรา!
สรรเสริญองค์ผู้อุปถัมภ์ ปัญญาของพระองค์ในที่สุดก็เริ่มแพร่ขยายไปทั่วใต้พิภพแล้ว