ระหว่างทางกลับ จางซงสรุปสิ่งที่เกิดขึ้น
หลังได้รับแต้มบุญก้อนโต เขาก็วิวัฒนาการจากซอมบี้รุ่นที่ 5 เป็นซอมบี้รุ่นที่ 4 จากจุดสูงสุดของมนุษย์ (กัปตันอเมริกา) กลายเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ
คล้ายกับสุดยอดทหารรุ่นแรกของเรื่องยอดมนุษย์
พลังพิเศษก็เพิ่มความสามารถในการแปลงร่างเป็นค้างคาวขึ้นมาอีกอย่าง
นอกจากนี้เขายังค้นพบหนทางใหม่ นั่นคือการส่งวิญญาณไปเกิด
ถ้าไม่มีเรื่องคืนนี้ ความเข้าใจของเขาที่มีต่อผีก็คือจับตัวมาแล้วหลอมกลั่นทันที
เพราะมันทำร้ายวิถีแห่งสวรรค์เกินไป เดิมทีเขาจึงตั้งใจจะใช้วิธีนี้กับผีร้ายที่ทำร้ายคนเท่านั้น ส่วนผีที่ไม่ทำร้ายใครก็จะไม่ยุ่ง
ตอนนี้เขามีทางเลือกเพิ่มขึ้นมาอีกอย่าง
……
จางซง
ระดับ: ซอมบี้รุ่นที่ 4 (รุ่นอัปเกรด 3.0)
พรสวรรค์: เลียนแบบ, มิติ, วิวัฒนาการ
พลังพิเศษ: ความเร็วสูง, พละกำลังมหาศาล, ฟื้นฟูตัวเอง, พลังจิต, น้ำ, ไฟฟ้า, แปลงร่างเป็นค้างคาว
ทักษะ: มองเห็นโลกวิญญาณระดับต้น, ส่งวิญญาณไปเกิดระดับสูง, ทำอาหารระดับต้น……
เสริมความแข็งแกร่งถาวร: ค่าพื้นฐาน 50%, ลดความเสียหาย 20%
อาวุธ: เชียนฮ่วน (ระดับสามัญ, เติบโตได้)
มิติระบบ: เชียนฮ่วน, 7.998 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง, วิดีโอเทป 1 ม้วน, ใบส้มโอ 11 ใบ, ช็อกโกแลต……
ช่องทางชาร์จพลัง: อาหาร, เลือด……
กลับถึงตึกที่พัก
สิ่งแรกที่จางซงทำคือไปหาผีสองสามตัวที่อยู่ในตึก
ก่อนหน้านี้เขาไม่มีเนตรทิพย์เลยมองไม่เห็น แต่ตอนนี้เปิดเนตรแล้ว พอหาเข้าก็เจอทันที
ด้วยพลังเสริมจากความเร็วสูง ผีพนันสามตน ฝู ลู่ โซ่ว ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกจางซงมัดด้วยเชือกแดง
ในบรรดาผีทั้งสาม อาโซ่วเจ้าเล่ห์ที่สุด พอเห็นว่าดิ้นไม่หลุดก็รีบขอร้อง «ท่านอาจารย์ ปล่อยพวกเราไปเถอะ พวกเราสามคนเป็นผีดี»
อาฝูเข้าใจเจตนาและรีบเออออตาม
«ใช่แล้วท่านอาจารย์ ปล่อยพวกเราไปเถอะ ขอแค่ปล่อยไป พวกเราจะตอบแทนคุณ»
จางซงดูการแสดงของทั้งสองจบแล้วก็หันไปมองอาลู่ อยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร
อาลู่เหมือนในหนังเป๊ะ ถึงจะถูกจับอยู่ แต่สีหน้าก็ยังเหมือนมองใครก็คิดว่าเป็นหนี้เขา
พอเห็นจางซงหันมามอง ก็พูดเสียงเท่เพียงคำเดียวว่า «ใช่»
«พูดจาเหลวไหล กล้าหลอกแม้แต่ฉัน พวกแกนี่ใจกล้าไม่เบาเลยนะ เข้าไปซะ!»
จางซงบีบฝู ลู่ โซ่วให้เหลือขนาดเท่าลูกปิงปอง แล้วห่อด้วยพลาสติกถนอมอาหาร
กลัวว่าจะไม่แน่นหนาพอ เขาจึงพันเชือกแดงรอบนอกอีกชั้น
พอกลับถึงบ้าน
จางซงใช้สายไฟ แบตเตอรี่ ข้าวสาร และเกลือทำวงปราบมารวชิระ วางห่อพลาสติกถนอมอาหารไว้ด้านในวง แล้วจัดค่ายกลหยินหยางห้าธาตุไว้นอกวง พอเสร็จก็เอาตุ๊กตาเสือมาทับพวกมันไว้อีกที
ถ้าฝู ลู่ โซ่วกับผีสามีภรรยายังพูดได้ พวกมันคงด่าจางซงว่าประสาทเสียแน่
พวกมันเป็นแค่ผีตัวเล็กธรรมดา ไม่ใช่ผีร้ายชุดแดง แค่เอาเชือกแดงมาพันสักสองสามรอบก็พอ ไม่เห็นต้องยุ่งยากขนาดนี้
ถ้าจางซงมีชาดชาด เลือดหมาดำ กระจกแปดทิศหรือวัสดุทำนองนั้นอยู่กับตัว พวกมันคงยิ่งพูดไม่ออก
ก่อนทะลุมิติมาไม่มีผีให้เขาฝึกมือ พอทะลุมิติมาแล้วไม่ลองให้ครบทุกอย่าง แบบนั้นจะทะลุมิติมาทำไม?
จางซงมองผลงานของตัวเองแล้วเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่บนหน้าผาก
«ผีสมัยนี้น่ากลัวจริง ๆ! นี่มันช่างเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดถึงใจ!»
ผีสามตน ฝู ลู่ โซ่ว: ……
ลองนึกภาพว่าคุณกำลังเล่นไพ่ร้องเพลงอยู่ในบ้านตัวเอง
จู่ ๆ ก็มีคนพุ่งเข้ามา บอกว่าคุณเก่งมาก แล้วคว้าตัวคุณไว้ จากนั้นก็จับขังซ้อนกันหลายชั้น
ตกลงใครกันแน่ที่น่ากลัว
จางซงเหลือบมองนอกหน้าต่าง เพิ่งรู้ตัวว่าเช้าแล้ว
«รอดมาได้อย่างหวุดหวิด แปดโมงอีกแล้ว»
เขามองผีสองสามตนที่ถูกสะกดไว้อีกครั้ง คิดว่าจะส่งพวกมันไปเกิดก่อน หรือรอจับเพิ่มอีกสักหน่อยแล้วค่อยจัดการพร้อมกัน
คิดไปคิดมา เขาตัดสินใจรอไว้ก่อน
ค่ายกลที่เพิ่งจัดวางยังต้องให้ผีพวกนี้ช่วยทดสอบ ถ้าส่งพวกมันไปเกิดตอนนี้ เขาก็เสียแรงเปล่าสิ
บัตรประชาชนยังทำไม่เสร็จ เขาไม่อยากเดินบนถนนแบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ จึงอยู่ในห้องฝึกพลังพิเศษ
เขาหยิบไพ่หนึ่งสำรับออกมาฝึกใช้พลังจิตดูไพ่
การใช้พลังจิตสัมผัสสิ่งของของเขาเหมือนใช้มือคลำ มีเพียงสัมผัสเท่านั้น เขาต้องอาศัยดวงตาช่วยจดจำหน้าไพ่และความรู้สึกที่สัมผัสได้
เหมือนตอนจับไพ่เล่นไพ่นกกระจอก
แค่เอามือแตะก็รู้ว่าเป็นไพ่ใบไหน พอนึกถึงก็รู้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร
ตัวเลขและลวดลายบนไพ่พิมพ์ลงไป มือแม้จะคลำไม่ออก แต่พลังจิตทำได้
จางซงถือไพ่เล่นกลสับไพ่ไปมา
เขาตั้งใจเรียนมาหลังดูหนังเรื่องนั้นจบเมื่อหลายปีก่อน นอกจากการกรีดไพ่ให้ลอยสูง ๆ แล้ว อย่างอื่นก็ทำได้เหมือนต้นฉบับอยู่บ้าง
ตอนนี้มีพลังจิตช่วย ในที่สุดเขาก็กรีดไพ่ให้สูงและยาวเหมือนในหนังได้แล้ว
พอเล่นกลสับไพ่เสร็จ เขาก็คว้าไพ่ฟาดลงบนโต๊ะ แล้วเลียนสำเนียงเทพพนันชาวฝรั่งเศสพูดว่า
«ผมขอตรวจไพ่»
พูดจบก็คลี่ไพ่เป็นรูปพัด จากนั้นพลิกไพ่จากซ้ายไปขวา แล้วจากขวาไปซ้าย
«ไพ่ไม่มีปัญหา»
ในช่วงเวลาที่พลิกไพ่ เขาก็จดจำไพ่ไปได้เกือบหมดแล้ว
พอใช้พลังจิตสัมผัส ก็พบว่ามันง่ายกว่าที่คิดมาก ตอนตั้งใจรับรู้ สัมผัสที่ได้ชัดเจนเหมือนใช้มือคลำไพ่นกกระจอก
ฝึกอยู่หลายรอบแล้ว เขาก็หยิบลูกเต๋าออกมาลองบ้าง
ฝึกใช้พลังจิตดูแต้มและควบคุมแต้ม
เขาคว่ำชามลงบนลูกเต๋า พอขยับความคิด ลูกเต๋าก็พลิกหน้า กลิ้งไปสองสามตลบก็ออกแต้มตามที่ต้องการ
«ง่ายสุด ๆ»
ไพ่เก้า
เขาไม่เคยเล่นและไม่ได้ซื้อมา
หลังฝึกอยู่ทั้งวัน เขารู้สึกว่าตัวเองมีฝีมือพอจะใช้เงิน 20 ดอลลาร์ชนะเงิน 37 ล้านได้แล้ว
วันถัดมา
จางซงไปถอนเงิน 129 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากธนาคาร
แม้จะถอนเงินออกมาแล้ว แต่ถ้าอยากใช้เงินก้อนใหญ่ ก็ต้องฟอกเงินก่อน
«พอได้บัตรประชาชนแล้ว ค่อยไปบ่อนในมาเก๊า ฟอกเงินให้ดูถูกกฎหมาย»
ทำทั้งหมดรวดเดียวคงไม่ได้แน่
ขืนฟอกเงินมากขนาดนี้ในทีเดียว ต่อให้ไม่โง่ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แถมยังอาจถูกบ่อนขึ้นบัญชีดำอีกด้วย
หนทางนี้ใช้ไม่ได้แล้ว
วิธีที่ดีที่สุดคือค่อย ๆ ฟอกทีละร้อยกว่าล้าน แล้วสร้างภาพเป็นเทพพนันแห่งเกาะฮ่องกง เป็นคนที่บ่อนเห็นแล้วต้องหนาวไปถึงกระดูกอะไรทำนองนั้น
พอสร้างภาพลักษณ์ได้แล้ว การที่เขามีเงินก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?
ระหว่างทางกลับบ้าน จางซงแวะร้านกระดาษไหว้เจ้า ซื้อเงินกระดาษ เทียน ธูป ยันต์เหลือง ชาดชาดและของอีกกองใหญ่
เดิมทีเขาตั้งใจจะซื้อของทั้งหมดในร้าน แต่ไม่มีที่เอาไว้ซ่อน จึงได้แต่ล้มเลิก
«ดูท่าคงต้องเช่าร้านสักแห่งแล้ว»