เย่หลิงเยว่กำดาบทองคำแน่น ไม่กล้าประมาท เธอขยับตำแหน่งอย่างเงียบเชียบ ดูเหมือนนกหน้าคนจะไม่ค่อยคุ้นเคยกับร่างกายมนุษย์นัก ท่าทางตอนเคลื่อนไหวเหมือนแขนขากระตุกเกร็งไปหมด
เธอหยิบหินเวทที่เหลือจากกระเป๋าออกมา หินเวทแต่ละก้อนเป็นผลึกใสคล้ายอำพัน สีต่างกันไปตามคุณสมบัติ ตรงกลางผลึกสลักอักขระเทพแห่งธาตุที่แตกต่างกัน หินเวทแต่ละก้อนมีขนาดเท่าเมล็ดถั่วลิสงเท่านั้น
เด็กหนุ่มบนพื้นคลานสี่ขาอยู่กับพื้น เพื่อให้มองเห็นตำแหน่งของเย่หลิงเยว่ได้ถนัด หัวของเขาจึงหมุนกลับไป 180 องศา ดวงตาหันลง คางชี้ขึ้น
เย่หลิงเยว่ถอยหลังทันที ลำแสงเลเซอร์สีทองพุ่งใส่จุดที่เธอยืนอยู่เมื่อครู่ เธอยังไม่ทันได้ตกใจกับคำถามที่ว่า บิลเอ่อร์เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์แท้ ๆ ไปเรียนสกิลประหลาดอะไรมา ลำแสงเลเซอร์ก็พุ่งเข้าใส่เธออย่างต่อเนื่อง
สกิลนี้ไม่มีคูลดาวน์หรือไง บิลเอ่อร์ใช้โปรแกรมโกงอยู่หรือเปล่า?
พี่ชาย เก่งขนาดนี้แล้วโดนนกหน้าคนฆ่าทีเดียวตายได้ยังไง???
แอดมินอยู่ไหน เธอจะรายงานแล้ว!
เธอบ่นด่าไปพลางหลบกลางอากาศไปพลาง ส่วนนกหน้าคนที่กลายร่างเป็นบิลเอ่อร์บนพื้นก็ส่งเสียงร้องกุกกู มันคลานเร็วจี๋ด้วยแขนขาทั้งสี่ ดูราวกับแมงมุมร่างมนุษย์ แถมยังเคลื่อนไหวว่องไวเหลือเชื่อ
ที่สำคัญคือมันยิงเลเซอร์ใส่เย่หลิงเยว่ไม่หยุด
เย่หลิงเยว่มองแมงมุมร่างมนุษย์ที่คลานเร็วจี๋อยู่บนพื้น แล้วรู้สึกไม่สบายใจอย่างหนัก
น่ากลัวเกินไปแล้ว
ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกคนป่วยทางจิตไล่ตาม แถมหน้าของคนป่วยทางจิตคนนั้นยังกลับด้านอีกด้วย
“กุกกู... อย่าหนีสิ กุก... กุกกู...”
นกหน้าคนร้องกุกกูพลางจ้องหญิงสาวบนฟ้า ไล่ตามไม่ลดละ จากนั้นมันก็เหยียบลงบนพื้นดินชื้นแฉะ
มันไม่ได้สนใจความผิดปกติใต้เท้า วิ่งไปวิ่งมาโคลนก็เกาะมือเท้ามากขึ้นเรื่อย ๆ จนหนักอึ้ง ร่างทั้งร่างค่อย ๆ จมลงไปในบึงโคลน มันดิ้นรนจนหมดแรง สุดท้ายก็กลับคืนร่างเป็นนกหน้าคน
นกหน้าคนเพิ่งจะคิดหนีออกจากบึงโคลน ยาสลบขวดหนึ่งก็ถูกขว้างใส่ตัวมัน
【ยาสลบระดับต่ำ: ทำให้เป้าหมายมึนงง 2 วินาที】