มู่อวี้เฉิงไม่มีทางลงไม้ลงมือกับเผยอวี่หลี่ต่อหน้าผู้หญิงหรอก
เขาแค่ทนเห็นท่าทางของเผยอวี่หลี่แล้วขัดตา
เสแสร้ง ปากอย่างใจอย่าง ใจคอโหดเหี้ยม ไร้มนุษยธรรม
แม้แต่ลุงแท้ ๆ ในบ้านยังลงมืออย่างโหดเหี้ยม อาของเขาคนหนึ่งตาย อีกคนบาดเจ็บ ส่วนคุณปู่เผยก็ถูกเขาส่งเข้าไปอยู่ในสถานพักฟื้น แม้แต่พ่อแม่แท้ ๆ ยังไม่สนิทกับเขา
ครึ่งเดือนก่อนยังทำหน้าบึ้งระเบิดถิ่นของคู่แข่งอยู่เลย ตอนนี้กลับมาแสร้งทำตัวเป็นสุภาพบุรุษอ่อนโยนต่อหน้าเวินซุ่ย หลอกล่อเด็กผู้หญิง
ยังมีหน้ามาแสร้งทำเป็นคนรักเดียวใจเดียวอีก
เขามู่อวี้เฉิงนี่แหละที่รักเดียวใจเดียวพอแล้วไหม?
ชื่อเสียงของเผยอวี่หลี่แย่ขนาดนี้ ใครจะรู้ว่าเรื่องของเขากับคุณหนูจ้าวคนนั้นจริงหรือเท็จ?
หรือจะบอกว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะเอาชื่อเสียงของตัวเองมาเสี่ยงใส่ร้ายเขาได้อย่างนั้นเหรอ?
คำพูดของเผยอวี่หลี่ เขามู่อวี้เฉิงไม่เชื่อแม้แต่เครื่องหมายวรรคตอนเดียว
มีแต่เสิ่นโย่วซีที่ถูกความรักบังตาจนกลายเป็นลูกไล่ของเขาเท่านั้นแหละที่เชื่อ
เสิ่นโย่วซีวิ่งวุ่นไปทั่ว จนแทบพูดจนปากเปื่อย
มู่อวี้เฉิงหัวเราะเย็นชา ก่อนจะเหลือบมองเวินซุ่ยลึก ๆ แล้วถามว่า
“ฉันออกไปเดินเล่นสักรอบนะ ซุ่ยซุ่ยอยากกินอะไรไหม?”
เวินซุ่ยส่ายหน้า สายตายังคงจับจ้องมือของเผยอวี่หลี่ พลางจับข้อมือเขาไว้
“เผยอวี่หลี่ คุณบาดเจ็บตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมแผลถึงหนักขนาดนี้?”
ฝ่ามือของเผยอวี่หลี่เต็มไปด้วยเลือดจนเละ รอยฝ่ามือถูกเลือดสดเหนียวข้นปกคลุม คล้ายเพิ่งถูกของบางอย่างบาดไม่นาน แผลยังไม่ทันสมานก็ปริออกอีกครั้ง
เผยอวี่หลี่ยิ้มนิด ๆ ก้มตามองเธอ
“ไม่เป็นไร เมื่อวานแก้วแตก ฉันเผลอทำมือโดนบาดน่ะ”