สาวน้อยวัยเด็กปากนุ่มเอวบาง ถูกเพื่อนชายข้างบ้านสายหม่นจูบจนร้องไห้

ตอนที่ 15 เผยอวี่หลี่ แบกฉันหน่อย

7 นาที· 1.5K คำ

แสงจันทร์พร่าเลือน

รถยนต์แล่นฉิวขึ้นถนนคดเคี้ยวบนภูเขา เงาต้นไม้สูงใหญ่สองข้างทางถอยห่างไปไม่ขาดสาย ก่อนรถจะแล่นฝ่าลมเย็นเข้าสู่คฤหาสน์

เวินซุ่ยงัวเงียตื่นจากห้วงนิทราเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำอ่อนโยนของชายหนุ่มเรียก เธอขยี้ตาเบา ๆ

เธอเรียกชื่อเผยอวี่หลี่อย่างเคยชิน น้ำเสียงงัวเงียยังเจือความออดอ้อนนุ่มนิ่ม ก่อนจะตบไหล่กว้างของชายหนุ่มเบา ๆ แล้วอ้อนเหมือนทุกครั้ง

“เผยอวี่หลี่ แบกฉันหน่อย…”

เสียงหัวเราะต่ำ ๆ ของชายหนุ่มดังขึ้น เขาย่อตัวลงอย่างรู้งาน

เวินซุ่ยค่อย ๆ ปีนขึ้นไปบนหลังเขา แขนเรียวโอบรอบลำคอแล้วกระชับแน่น

นิ้วมือเรียวยาวข้อนิ้วชัดประคองต้นขาของเธอไว้ ขณะที่เขาเดินผ่านสายลมแผ่วเบาซึ่งพัดให้ใบไม้ในคฤหาสน์ไหวเอน

แสงจันทร์สว่างกระจ่างดุจผ้าโปร่งบางคลุมทั่วคฤหาสน์โอ่อ่าหรูหรา ราวกับความฝันแสนหวาน

ชายหนุ่มใบหน้าเย็นชาก้มมองเงาร่างของทั้งสองที่ซ้อนทับกันอยู่บนสนามหญ้า พลางฟังเสียงงึมงำของหญิงสาว

“เผยอวี่หลี่ นายว่าฉันหนักไปหน่อยไหม?”

“ไม่เลย”

เผยอวี่หลี่ขยับตัวช้อนเธอขึ้นบนหลังอย่างเป็นธรรมชาติ ปลายนิ้วกดลงบนเนื้อต้นขาเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย

“เบามาก”

หญิงสาวที่เกาะอยู่บนหลังเขาหัวเราะคิก

“เผยอวี่หลี่ ฉันกลับมาตั้งสองวันแล้ว ยังไม่ได้ไปหาอากับน้าเลย ไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขาเป็นยังไงบ้าง”

“อากับน้าดีกับฉันมาก ของขวัญวันเทศกาลมีเหมือนกันสองชุดเสมอ ชุดหนึ่งให้คุณ อีกชุดให้ฉัน”

เผยอวี่หลี่รับคำเสียงเบา

“พวกเขาชอบเธอมาก”

เวินซุ่ยพูดว่า “ตอนเด็ก ๆ ฉันชอบกวางน้อยแบมบี้ รุ่นพิเศษที่ทำร่วมกับแบรนด์ในวันเด็กปีนั้นฮิตมาก แต่กวางน้อยสีชมพูรุ่นลับต้องจับฉลาก…พ่อกับแม่บอกว่า ได้รุ่นธรรมดาก็ดีแล้ว เด็ก ๆ ไม่ควรตามใจมากเกินไป”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป