บ่ายวันศุกร์ ชิวอิ๋งอิ๋งวิ่งหน้าตาตื่นมาหยุดข้างโต๊ะทำงานของสวี่เฉิง ดวงตาเป็นประกายราวกับมีดวงดาวซ่อนอยู่ «พี่สวี่! ได้บ้านแล้วนะ! อยู่ในโครงการเพลงรักสามัญ เดินจากบริษัทแค่ 20 นาทีเอง เป็นห้องสองห้องนอนตกแต่งครบ หันไปทางทิศใต้ ระบบรักษาความปลอดภัยของนิติบุคคลก็เข้มงวดมาก คุ้มสุด ๆ!»
สวี่เฉิงเหลือบมองรูปห้องที่เธอยื่นให้ ห้องแบ่งสัดส่วนเป็นระเบียบ ตกแต่งเรียบง่ายสะอาดตา ทำเลก็ใช้ได้ แต่ยัยหนูนี่ไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงหรอกนะ? เขามองชิวอิ๋งอิ๋งด้วยแววตาลุ่มลึกเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
เขาพยักหน้าทันที «ได้ เอาห้องนี้แหละ พรุ่งนี้เซ็นสัญญาแล้วก็ย้ายเข้าเลย»
«เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?»
ชิวอิ๋งอิ๋งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มกว้างกว่าเดิม «ได้เลย! ฉันจะบอกนายหน้าทันที!»
แค่ได้ช่วยสวี่เฉิง เธอก็ดีใจยิ่งกว่าตอนหาบ้านเช่าดี ๆ ให้ตัวเองได้เสียอีก
วันรุ่งขึ้นตอนย้ายบ้าน ทุกอย่างกลับเงียบเหงากว่าที่ชิวอิ๋งอิ๋งคิดไว้มาก
สวี่เฉิงเก็บของเร็วอย่างเหลือเชื่อ เสื้อผ้าที่ใช้เป็นการส่วนตัว โน้ตบุ๊ก กล่องล็อกใส่ของเก่าแก่ล้ำค่า บวกกับหนังสืออีกไม่กี่เล่มและของใช้ประจำวัน แค่กระเป๋าเดินทางสองใบก็ใส่จนเต็มแล้ว