ตั้งแต่หาวิธีทำกำไรจากการซื้อขายหุ้นระยะสั้นภายในวันได้ลงตัว สวี่เฉิงก็ไม่เคยอยู่นิ่งตอนทำงานอีกเลย
เงินต้นกว่าห้าแสนหยวนวางอยู่ในบัญชี วันหนึ่งทำกำไรได้อย่างน้อยหลายหมื่น จะปล่อยเวลาเทรดให้เสียเปล่าได้อย่างไร
แต่ในออฟฟิศมีคนมากมาย แถมผู้จัดการก็แวะมาตรวจงานเป็นระยะ เอาแต่จ้องหุ้นตลอดเวลาสะดุดตาเกินไป
เขาครุ่นคิดอยู่เกือบทั้งเช้า ก่อนหันไปกวักมือเรียกชิวอิ๋งอิ๋งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“อิ๋งอิ๋ง ฉันมีเรื่องอยากปรึกษาหน่อย”
ชิวอิ๋งอิ๋งรีบขยับเข้ามาหา ดวงตาเป็นประกาย “พี่สวี่ ว่ามาเลย!”
“ฉันมีธุระส่วนตัวต้องจัดการตอนทำงาน เดี๋ยวถ้าพี่หวังผ่านมา ช่วยบังหน้าให้หน่อยนะ แค่กระแอมสักครั้งก็พอ”
สวี่เฉิงพูดอย่างสบาย ๆ “รบกวนเธอแล้ว เลิกงานฉันให้ค่าขนม”
“ไม่ต้อง ๆ! เรื่องแค่นี้เอง!”
ชิวอิ๋งอิ๋งรีบโบกมือ ก่อนตบอกยืนยัน “ไว้ใจฉันได้เลย! ถ้าพี่หวังมา ฉันจะเตือนพี่ล่วงหน้าแน่นอน!”
เธออยากช่วยสวี่เฉิงอยู่แล้ว จะไปเรียกค่าขนมอะไรอีก
สวี่เฉิงยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ตลอดช่วงเช้าที่เหลือ ชิวอิ๋งอิ๋งทำหน้าที่อย่างเต็มที่จริง ๆ เธอคอยเหลือบมองประตูออฟฟิศอยู่ตลอด พอพี่หวังโผล่หน้ามาเมื่อไร ก็แกล้งกระแอมสองครั้งดังพอให้สวี่เฉิงได้ยิน
อาศัยจังหวะที่มีคนช่วยบังหน้า สวี่เฉิงก็กดโทรศัพท์ซื้อขายหุ้นไปหลายครั้ง จังหวะมั่นคงไม่มีสะดุด ช่วงเช้าเขาทำกำไรได้อีกกว่าสองหมื่นหยวน พอรวมเงินคืนพิเศษ 110% แล้ว เงินเข้าบัญชีกว่าสี่หมื่นหยวน