เจ้าหน้าที่สำนักงานสิทธิบัตรปฏิเสธที่จะเปิดเผยข้อมูล «เรื่องนี้ฉันไม่มีความจำเป็นต้องบอกคุณ ตอนนี้ฉันแค่แจ้งให้ทราบว่า คุณต้องส่งหลักฐานมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองภายใน 15 วัน ไม่อย่างนั้นเราจะเพิกถอนสิทธิบัตรของคุณและประกาศให้สาธารณชนทราบ»
หนังศีรษะของไป๋ซูจวินตึงวาบ «ได้ค่ะ รบกวนส่งหลักฐานที่ผู้ร้องเรียนยื่นมาให้ฉันทางอีเมลด้วยนะคะ ฉันจะรีบรวบรวมข้อมูลค่ะ»
หลังได้รับอีเมล ไป๋ซูจวินก็อ่านอย่างละเอียด อีกฝ่ายกล่าวหาว่าซอร์สโค้ดของเธอลอกเลียนแบบมา หลักฐานที่ยกมาคือช่วงเวลาที่โค้ดส่วนหนึ่งถูกเก็บไว้ในคลาวด์ไดรฟ์ของคนนั้น ซึ่งบังเอิญเร็วกว่าวันที่ไป๋ซูจวินยื่นจดสิทธิบัตรหนึ่งเดือน
ตกลงเป็นใครกัน ถึงรู้เรื่องของเธอดีขนาดนี้?
ตอนที่เธอยื่นจดสิทธิบัตร แม้แต่จิ่งมู่หานก็ยังไม่รู้
เรื่องนี้ชวนปวดหัว เธอจึงโทรศัพท์ถามกู้เหิง «ทนายกู้ คุณเชี่ยวชาญกฎหมายสิทธิบัตรไหมคะ?»
กู้เหิงตอบ «เชี่ยวชาญสิ ผมถนัดคดีหย่า แต่เรื่องอื่นก็ทำได้เหมือนกัน»
มั่นใจเกินไปหน่อย โชคดีที่เขาเป็นทนายของเธอ
ไป๋ซูจวินเอ่ย «ฉันส่งข้อมูลให้คุณแล้ว ช่วยสืบให้หน่อยว่าไอ้คนไร้คุณธรรมคนไหนเป็นคนทำ»
กู้เหิงถาม «มีคนที่สงสัยไหม?»
ไป๋ซูจวินโพล่งออกมาโดยไม่ลังเล «ฉันสงสัยว่าจิ่งมู่หานเป็นคนทำ»
กู้เหิงงุนงง «ชื่อสิทธิบัตรของคุณเห็นชัด ๆ ว่าเป็นของเขา เขาใจร้ายกับคุณถึงขนาดนี้เลยเหรอ?»
แม้กู้เหิงจะว่าความคดีหย่ามามากมาย แต่ก็ไม่เคยเจอผู้ชายที่ทำตัวเหลวไหลเท่าจิ่งมู่หานมาก่อน