“เกิดเรื่องอันใดขึ้น?” เจียงจ้าวอี้ยังไม่ทันลืมตา
ขันทีเต๋อไห่ตอบอย่างรวบรัดที่สุดว่า “เพราะน้ำแกงเป็ดถ้วยหนึ่ง มีนางกำนัลคัดเลือกสองคนทะเลาะกับนางกำนัลคัดเลือกแซ่จูในหอเตี๋ยฉง แล้วทำถ้วยน้ำแกงหกพ่ะย่ะค่ะ”
เจียงจ้าวอี้กล่าวว่า “เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ เจ้าก็ยังมารายงาน เต๋อไห่ เจ้าว่างนักหรือ?”
ขันทีเต๋อไห่ฟังออกว่าน้ำเสียงของเจียงจ้าวอี้แฝงความไม่พอใจ จึงกล่าวอย่างเร่งร้อนว่า “ฝ่าบาท น้ำแกงหกเป็นเรื่องเล็ก แต่พวกนางกลับลงไม้ลงมือกัน ทั้งยังพลอยทำให้คุณหนูสามต้องเดือดร้อนไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
เจียงจ้าวอี้ถอนหายใจ ทำได้เพียงลืมตาแล้วลุกขึ้นนั่งใหม่ มือค้ำขอบตั่งพลางถามว่า “นางบาดเจ็บหรือไม่?”
คาดว่าคงไม่ พวกคุณหนูตระกูลใหญ่เหล่านั้นยามปกติก็กินน้อย ร่างผอมบางแทบไม่มีเรี่ยวแรง จะเทียบกับรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรงของเย่ซูได้อย่างไร?
ขันทีเต๋อไห่ไม่รู้ว่าเจียงจ้าวอี้ประเมินเย่ซูว่า “สูงใหญ่แข็งแรง” จึงเผยสีหน้าโล่งอก “นับว่ายังเคราะห์ดี คุณหนูสามไหวตัวทัน หลบไปอีกด้านได้อย่างรวดเร็ว เพียงเสื้อผ้าเปื้อนเท่านั้น มิได้บาดเจ็บพ่ะย่ะค่ะ”
“นางกำนัลคัดเลือกแซ่จูหรือ?” เขาถาม
ขันทีเต๋อไห่รีบแจ้งฐานะของอีกฝ่าย “เป็นบุตรีของใต้เท้าจู ผู้ดำรงตำแหน่งราชบัณฑิตสำนักเน่ยเก๋อพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อกล่าวถึงฐานะของนางกำนัลคัดเลือกแซ่จู ขันทีเต๋อไห่ก็อดคิดไม่ได้ว่าฝ่าบาทจะทรงพิจารณาสักหน่อยหรือไม่
อย่างไรเสีย บิดาของนางกำนัลคัดเลือกแซ่จูก็เป็นขุนนางฝ่ายบุ๋นขั้นหนึ่งชั้นเอก ห่างจากตำแหน่งราชบัณฑิตใหญ่เพียงก้าวเดียว นับว่าอยู่ในตำแหน่งสูงสุดของขุนนางแล้ว