“ขอบคุณขอรับท่านลอร์ด ขอบคุณขอรับท่านลอร์ด”
มิกี้รีบร้อนกลับมาจากโรงโม่ ยังไม่ทันได้เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก ก็รับการ์ดผู้เลี้ยงผึ้งไปด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
ช่วงเวลาผูกมัดการ์ดสั้นมาก มิกี้เพียงเหม่อลอยไปชั่วครู่ ก่อนจะกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง
“พรสวรรค์อะไรหรือ?” ริชาร์ดถามจากด้านข้าง
“พรสวรรค์สีเขียว ‘เริงระบำกับผึ้ง’ ช่วยเพิ่มอัตราการขยายพันธุ์ของผึ้งที่เลี้ยงไว้ 10% และมีโอกาส 0.1% ที่จะเพาะพันธุ์ผึ้งสายพันธุ์พิเศษได้” มิกี้มีสีหน้าตื่นเต้น ทว่าในดวงตาก็แฝงความผิดหวังอยู่เล็กน้อย
ใครเล่าจะไม่อยากให้พรสวรรค์จากการ์ดที่ผูกมัดไว้ดีกว่านี้?
“เจ้าฝึกนางพญาผึ้งพวกนี้ให้เชื่องได้หรือไม่?” ริชาร์ดชี้ไปยังนางพญาผึ้งบนโต๊ะที่เริ่มมีท่าทีจะฟื้นคืนสติ พลางถามด้วยสีหน้าเปี่ยมความคาดหวัง
“ตัวระดับสองดาวไม่ได้ขอรับ ส่วนตัวระดับหนึ่งดาว ข้าทำได้แค่ลองฝึกให้เชื่องหนึ่งตัวก่อน” มิกี้ส่ายหน้า
ริชาร์ดเห็นดังนั้นจึงสังหารนางพญาผึ้งทีละตัว เหลือไว้เพียงนางพญาผึ้งระดับหนึ่งดาวที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวอื่นให้มิกี้เลี้ยง น่าเสียดายที่เมื่อฆ่าผึ้งเหล่านี้แล้วกลับไม่มีการ์ดดรอปออกมา
“เจ้าลองประเมินดูว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะผลิตน้ำผึ้งได้?”
“ถ้าไม่มีนางพญาผึ้งตัวนี้ เกรงว่าต้องใช้เวลาหนึ่งปี หลังจากนั้นถึงจะผลิตน้ำผึ้งได้อย่างสม่ำเสมอ แต่ปริมาณคงไม่มากนัก และคุณภาพก็ไม่ดีด้วยขอรับ
“แต่ถ้ามีนางพญาผึ้งตัวนี้ ก็น่าจะประหยัดเวลาได้ครึ่งปี พอครบครึ่งปีก็ผลิตน้ำผึ้งระดับหนึ่งดาวได้แล้ว”
น้ำเสียงของมิกี้ฟังดูไม่ค่อยมั่นใจนัก เขาไม่เคยลองมาก่อน เพียงแต่ประสบการณ์ผู้เลี้ยงผึ้งที่ได้รับจากการผูกมัดการ์ดอาชีพทำให้คิดว่าน่าจะเป็นเช่นนั้น