ปราสาทอาณาเขตแบล็คฮอร์ส
ค่ำคืนนี้ งานเลี้ยงยิ่งใหญ่เป็นพิเศษเมื่อริชาร์ดกลับมาถึง
ท่ามกลางแสงไฟนวลตา เหล่าสาวใช้ถือถาดเดินขวักไขว่ระหว่างห้องครัวกับโถงใหญ่
ภายในโถงใหญ่ ริชาร์ดและครอบครัวนั่งล้อมโต๊ะอาหาร
“ไม่ได้กินแป้งข้าวโพดอร่อย ๆ แบบนี้มานานแล้ว ท่านแม่” ริชาร์ดยกแผ่นแป้งบางในมือให้ท่านหญิงเพราดู แผ่นแป้งอบเป็นอาหารจานเด็ดที่ท่านหญิงเพราทำได้ขึ้นชื่อ
“ถ้าชอบกิน ตอนเจ้าจะกลับ แม่จะให้คนเตรียมไว้ให้ เอากลับไปกินด้วยนะ” ท่านหญิงเพรายิ้ม ก่อนเรียกคนรับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ มาสั่งงาน
“ขอบคุณขอรับ ท่านแม่” ริชาร์ดเอ่ย ดวงตาเป็นประกายด้วยความยินดี
“พี่ชาย ท่านสร้างอาณาเขตของตัวเองได้แล้วจริงหรือ?” แมนดี้ น้องสาวของริชาร์ดมองเขาอย่างใคร่รู้
“ใช่ ทุกอย่างราบรื่นดี ข้าพบสถานที่ที่เหมาะสม ครั้งนี้ข้ากลับมาเลยเอาของขวัญมาฝากพวกเจ้าทุกคน” ริชาร์ดยักไหล่ จากนั้นก็หันไปมองแมรีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
แมรีเข้าใจความหมาย จึงหันหลังเดินออกไป ไม่นานนัก ท่ามกลางสายตาใคร่รู้ของทุกคน นางก็พาคนรับใช้ขนหีบใบหนึ่งเข้ามา
“นี่ของเจ้า”
ริชาร์ดแจกของขวัญ เป็นงานประดิษฐ์จากเขี้ยวและกระดูกสัตว์ แม้วัสดุจะไม่ได้มีราคาค่างวดอะไร แต่สัตว์ป่าบริเวณอาณาเขตแบล็คฮอร์สมีอยู่ไม่มากนัก ของเหล่านี้จึงหาได้ยาก
ริชาร์ดเตรียมของขวัญให้ลีออนผู้เป็นบิดาด้วย เป็นเขี้ยวหมูป่าคู่หนึ่งที่ได้มาจากหมูป่าดาวสองดวง หลังจากมันตายแล้ว ทันทีที่นำออกมา เด็ก ๆ หลายคนก็เบิกตากว้างพร้อมกันและร้องอุทาน
“นี่คืองาช้างหรือ?” พิตต์ น้องชายคนที่สี่ถาม