ในเวลานั้นเอง ก็อบลินในสนามรบพลันส่งเสียงโห่ร้องขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
ริชาร์ดมองข้ามเหล่าก็อบลินไปยังด้านหลังสนามรบ แล้วก็เห็นก็อบลินร่างยักษ์ตนหนึ่งขี่หมูป่าสีดำอยู่ตรงนั้น
ก็อบลินร่างยักษ์สูงถึงสามเมตร สวมเกราะหนังหนักที่ได้รับการดูแลอย่างดี ไม่ใช่เสื้อผ้าขาดวิ่นอย่างที่ก็อบลินทั่วไปสวมใส่
ร่างกายของมันเต็มไปด้วยมัดกล้ามมโหฬาร ดูคล้ายหมีตัวใหญ่ที่ยืนสองขา
“นั่นคือหัวหน้าเผ่าก็อบลินพวกนี้... ก็อบลินกลายพันธุ์ หรือว่าก็อบลินหมี?”
ริชาร์ดกลืนน้ำลายลงคอ เขาไม่กล้ามองเจ้าตัวนี้ว่าเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับก็อบลินทั่วไปเลยแม้แต่น้อย
เมื่อหัวหน้าก็อบลินหมีปรากฏตัวในสนามรบ มันก็แหงนหน้าคำรามก้อง ก่อนควบหมูป่ายักษ์พุ่งเข้าใส่หมีสีน้ำตาล
หมีสีน้ำตาลบิดตัว หันหัวโตมองหัวหน้าก็อบลินหมี ปากที่อ้าเล็กน้อยมีน้ำลายไหลย้อย ดูน่าสะพรึงกลัวอยู่ไม่น้อย
ทั้งสองฝ่ายพุ่งชนกัน หมีสีน้ำตาลถูกกระแทกกระเด็นไปไกลสี่ถึงห้าเมตร ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมาเป็นระลอก
หมูป่ายักษ์หยุดลงตรงจุดที่หมีสีน้ำตาลอยู่ก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันก็โงนเงนส่ายตัวไปมาอยู่กับที่ ราวกับมึนงงจากแรงสะท้อนเช่นกัน
เม่นยิงหนามสีดำออกมาหลายดอกในจังหวะนั้น แต่หัวหน้าก็อบลินหมีใช้ศาสตราในมือปัดหนามเหล่านั้นกระเด็นไปทีละดอก
ทว่าฝูงหมาป่าฉวยโอกาสพุ่งเข้าจู่โจมจากด้านข้าง กัดหัวหน้าก็อบลินหมีจนตกจากหลังหมูป่า จากนั้นก็ช่วยกันฉีกทึ้งอย่างดุเดือด
หมีอสูรกับอินทรียักษ์ก็กรูกันเข้าโจมตีในเวลาเดียวกัน
หัวหน้าก็อบลินหมีใช้มือทั้งสองข้างจับปากหมาป่าไว้อย่างสุดกำลัง เพื่อไม่ให้มันกัดคอตน แต่สุดท้ายก็ถูกหมีอสูรที่เข้ามาถึงฟาดจนกะโหลกแหลก