ฉินฮั่นพลิกอ่านข้อความแชตไปมา ก็อดทอดถอนใจไม่ได้ว่า ในหมู่ผู้คนมีคนเก่งอยู่มากมายจริง ๆ สารพัดสิ่งล้วนมีคนดรอปออกมาได้
ทว่าอย่างปราณปฐพีแห่งเทือกเขานั้นกลับไม่มีใครนำออกขาย ในร้านค้าระบบ ปราณปฐพีแห่งเทือกเขายาวหนึ่งเมตรมีราคาถึงหินวิญญาณชั้นต่ำหนึ่งแสนก้อน หรือเทียบเท่าหินวิญญาณชั้นยอดหนึ่งก้อน
“แพงบรรลัย”
ฉินฮั่นแบกจอบเหล็กขึ้นบ่า “ช่างเถอะ นั่งรอเฉย ๆ ไม่ได้แล้ว ลงมือทำงาน รอรัฐมนตรีม่าส่งทรัพยากรกลับมา!”
【แจ้งเตือนส่วนตัว: ขั้นที่ 1 - หินวิญญาณ ×1, ×1……】
ฉินฮั่นมัวแต่ขุดอย่างเพลิดเพลิน ยิ่งลึกเข้าไปในป่าเขามากเท่าไร ก็ยิ่งเพิ่งรู้สึกตัวช้าเท่านั้น เมื่อรู้ตัวอีกทีก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างแรง แล้วกวาดตามองรอบด้าน
“แย่แล้ว รีบกลับก่อน!”
ดวงตานับไม่ถ้วนจับจ้องอยู่ในหมอก สิ่งประหลาดแต่ละตัวพยายามฝ่าเขตอำนาจของตะเกียงหมอกเข้ามา
“นั่นมัน…กระต่ายตาโลหิตขนขาว!”
กระต่ายตัวหนึ่งหมอบอยู่กับพื้นก็สูงถึงเมตรครึ่ง ขนสีขาวทั่วร่างกลับกลายเป็นสีดำเทา สิ่งประหลาดที่แปรเปลี่ยนเป็นปีศาจในหมอก ส่วนใหญ่มักเกิดจากการกลายพันธุ์
ฉินฮั่นไม่มัวสนใจสิ่งอื่น รีบถือตะเกียงหมอกวิ่งหนีออกไป
【แจ้งเตือนส่วนตัว: รัฐมนตรีม่าจ่ายเงินส่วนที่เหลือให้ท่านแล้ว!】
เมื่อคืนเขาขายของให้รัฐมนตรีม่าไปไม่น้อย ตกลงกันไว้ว่าจะชดเชยให้ภายหลัง เพิ่งจะจ่ายมาเอาตอนนี้
รัฐมนตรีม่ายังส่งข้อความมาอีกหนึ่งข้อความ: หินวิญญาณไม่พอแล้ว จะใช้วัสดุอัปเกรดที่เจ้าต้องการชดเชยให้
ตอนนี้พวกเขาต้องการเทือกเขา เมื่อผู้ฝึกตนคนเดียวเลื่อนขั้นภูเขาสายน้ำงดงาม จะได้พื้นที่ครอบคลุมสิบลี้ วัสดุที่ต้องใช้คือปราณปฐพีแห่งเทือกเขายาวหนึ่งเมตรสิบสาย หรือยาวสิบเมตรหนึ่งสาย
ส่วนพวกเขาต้องการสิบสายที่ยาวหนึ่งร้อยเมตร การร่วมพันธมิตรหมื่นคนก็มีข้อเสียอยู่ตรงนี้
ฉินฮั่นตอบกลับไปว่า: ได้รับแล้ว เงินกับของถือว่าชำระกันเรียบร้อย