“ฮึ ๆ ๆ การทุ่มหมดหน้าตักคือศิลปะ!”
แม้จะผูกติดกับประตูสวรรค์ใต้จนไม่อาจถอดตัวประตูออกมาได้ แต่อย่างน้อยเขาก็มีท่าไม้ตายร้ายกาจเพิ่มขึ้นแล้ว
ขณะที่กำลังเตรียมพักหายใจ เขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือน
【แจ้งเตือนส่วนตัว: มีข้อความส่วนตัวจากหลิ่วชิงเซียนถึงเจ้า!】
หลิ่วชิงเซียน: ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?
ฉินฮั่น: มีอะไร?
หลิ่วชิงเซียน: ข้าทำตะเกียงหมอกเพิ่มมาได้สองดวง เอาหรือไม่?
ในภาพมีดวงหนึ่งระดับ 8 และอีกดวงระดับ 6 หลิ่วชิงเซียนกำลังใช้ดวงระดับ 8 ซึ่งเป็นเครื่องแต่งกายสีแดงระดับรอง มีระยะมองเห็น 300 เมตร และมีโอกาสขับไล่สิ่งประหลาด
แต่ละคนถือได้เพียงหนึ่งดวง
ฉินฮั่นเบ้ปาก: เจ้ามีน้ำใจถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
หลิ่วชิงเซียน: อยากได้ก็เอาไป ไม่อยากได้ก็ช่าง
ฉินฮั่น: เช่นนั้นข้าไม่เอา
อ๊ากกก!
ข้าจะโมโหตายแล้ว!
หลิ่วชิงเซียนที่เห็นข้อความอีกฝั่งกระทืบเท้าด้วยความโมโห แต่ก็ยังส่งข้อความมา: ขอยืมจานค่ายกลของเจ้าใช้หน่อย
“พังพอนมาอวยพรปีใหม่ไก่” ฉินฮั่นมองข้อความนั้น พลางพึมพำในใจ
จากนั้นก็ส่งกลับไปสองคำ: ไม่มีแล้ว!
หลิ่วชิงเซียน: ???
นางเงยหน้ามองหมอกหนาทึบรอบแท่นเซียนวิญญาณ ภายในนั้นมีปีศาจขั้นแก่นทองที่นางสังหารไปแล้วแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งประหลาดในหมอก จ้องเขม็งอย่างมุ่งร้าย
นางยังไม่ยอมแพ้ ส่งข้อความเสียงหาฉินฮั่น: ช่วยด้วย เรื่องด่วน!
ฉินฮั่นส่งภาพไปอย่างจนใจ
หลิ่วชิงเซียนมองวิธีสร้างตะเกียงหมอกหนานหลี
ต้องใช้ค่ายกลจานสุริยัน ปีศาจขั้นแก่นทองอย่างน้อย 2 ตัว ปีศาจขั้นสร้างฐาน 30 ตัว และประตูสวรรค์ใต้ซึ่งเป็นสมบัติวิญญาณฟ้ากำเนิดสีดำเป็นตัวช่วย จึงจะสร้างสำเร็จ
นางเงียบไปนาน ก่อนส่งข้อความมาว่า: เกมนี้เป็นพ่อเจ้างั้นหรือ? ทำไมถึงได้เป็นเจ้า? บอกข้ามา ทำไมถึงเป็นเจ้า? ของดีทุกอย่างล้วนตกเป็นของเจ้าหมด!